Aug 30, 2014

Прастора і Час

Ёсьць змысел часу, дзея часу і ўспрыманьне часу. Змысел часу - ня тое самае, што дзея часу. І сама па сабе зьмена яшчэ не стварае час. Час утвараецца адначаснасьцю дзьвюх дзей, што будуецца трэцяй дзеяй - мовай часу.

Пераадкрыцьцё дзеі, што зьяўляецца іменем для мовы часу, утварае дзею часу. Час як дзея немагчымы бяз мовы.

Мова часу робіць магчымай мову руху. Мова руху ўтварае прастору як затрыманы выказ працягу, унутры якога выказваюцца ўсе іншыя прасторы і рухі.

Прастора ствараецца насуперак дзеі часу. Час адбываецца з таго боку погляду, а прастора - з гэтага.

Будову прасторы складаюць сталыя крокі круга працягу, унутры якіх адбываюцца зьмены. Таму кожны крок круга прасторы - імя, а яго зьмест - ява. Таму прастора - гэта мова прасторы.

Усё сталае - гэта пад-прастора ў мове прасторы, усё рухомае - гэта явы імён прасторы. Неба, Зямля, Захад, Усход, Поўнач, Поўдзень, Верх і Ніз - усё гэта мы носім з сабой, усё гэта затрыманы чын у мове прасторы.

Прастора ствараецца дзеяй часу, але даймо, успрыманьне часу ўтвараецца прасторай. Прастора чытае час і запісвае яго ў крокі свайго кругу, спыняючы яго і ператвараючы ў прастору. Гісторыя, успрыманьне часу - гэта пераклад з мовы часу ў мову прасторы.