Feb 24, 2015

Цела нораву

Мова пачуцьцяў стварае адны пачуцьці ў адказ на другія, зьяўляе адны пачуцьці на месцы іншых. Яны зьяўляюцца перад тварам чуваньня як дар асалоды, які яно адмаўляецца ствараць само наўпрост.

Прыгэтым чуваньне заўсёды захоўвае магчымасьць умяшацца, дадаўшы ў прастору ўтварэньня пачуцьцяў свой рух, зьмяніўшы гэтым хаду аповеду. Тады на тканіну ад-чуваньняў накладаецца ўзор у-чуваньняў.

Насуперак мове адчуваньняў, што складае прыродны крываток цела асалоды, чуваньне стварае сваю ўласную мову ўчуваньняў, робячы свае ўмяшаньні ў прастору пачуцьцяў трывалымі.

Калі ў мове адчуваньняў наступ спараджае адступленьне, і гэта ад'яўляецца ў целе асалоды дарам жаху, то адваротны наступ зьяўляецца як выказваньне мовы ўчуваньняў і ад'яўляецца як вырух сьмеласьці.

Захаваная ў мове ўчуваньняў сьмеласьць ў адказ на выклік мовы пачуцьцяў, складае ўжо звычай сьмеласьці. А ўзятая разам мова звычаяў - рашэньні здушаць гнеў, адмаўляцца ад прыцягальнага, рушыць насустрач страху - складаюць нораў.

Такім чынам вакол цела асалоды пакрысе вырастае яшчэ адна тонкая абалонка, цела нораву, што складаецца з мовы звычаяў. Звычай як рух складаецца з двух крылаў, адчуваньня і ўчуваньня, кожнае зь якіх можа быць цэлым дрэвам пачуцьцяў.

Цела нораву ў мове чалавека ёсьць асобнікам цела нораву ў мове чалавецтва. Нораў народу спускаецца да чалавека як дабро і выяўляецца ў звычаях грамады.

Тое, што ў мове нораву складае адзінае правіла, у прасторы явы чытаецца як разнастайнасьць паводзінаў. Прыгэтым кожны рух паводзінаў перакладаецца адразу і ў мову адчуваньняў, і ў мову звычаяў, і ўспымаецца адразу з абодвух бакоў. 

Зьяўленьне мовы нораваў робіць магчымым суперажываньне. Цяпер кожны дзейнік на вонкавай сцэне бачыцца як звонку, з гледзішча мовы адчуваньняў, так і знутры, з гледзішча мовы нораву. 

Гледзячы на сцэну, чуваньне ўжо ня проста будуе дрэва адчуваньняў, але адначасовы адбудоўвае дрэва нораву кожнага ўдзельніка аповеду. Сам нораў гледача ўтварае яшчэ адны вочы, напрамленыя на сцэну.

І адначасовы з тым, як цела асалоды нарэшце атрымлівае ў дар дрэва адчуваньняў, цела нораву ня стрымліваецца, умешваецца ў хаду аповеду, і расьце новым звычаем.