Jul 21, 2011

Бгаґавад-Ґі̄та̄, шосты ўзыход, паслоўны пераклад

atha ṣaṣṭhodhyāyaḥ
Шосты ўзыход

śrībhagavān uvāca
anāśritaḥ karmaphalaṃ kāryaṃ karma karoti yaḥ
sa saṃnyāsī ca yogī ca na niragnir na cākriyaḥ 6.1

śrī- Сьвяты bhagavān - Багавіт uvāca - прамовіў:
6.1 an-āśritaḥ - Незалежны phalaṃ - ад плёну karma- чыну yaḥ - які karoti - чыніць kāryaṃ - учынны, належны karma - чын, saḥ - той saṃ-ni-āsī ca - і адрочнік, yogī ca - і йоґі́н, na nir-agniḥ - ня той, хто без агню na ca a-kriyaḥ - і ня той, хто без абрадаў.

yaṃ saṃnyāsam iti prāhur yogaṃ taṃ viddhi pāṇḍava
na hy asaṃnyastasaṃkalpo yogī bhavati kaścana 6.2

6.2 saṃ-ni-āsam - адрок yaṃ - што iti - так pra āhur - называюць , taṃ - тое yogaṃ - йоґай viddhi - ведай, pāṇḍava- о сыне Па̄н̣д̣у (Ардж́уна), hi - бо - не a-saṃnyasta- не адрокшы saṃ-kalpaḥ - намераў, жаданьняў, yogī - йоґін na - не bhavati - бывае kaḥ ca na - ніякі.

ārurukṣor muner yogaṃ karma kāraṇam ucyate
yogārūḍhasya tasyaiva śamaḥ kāraṇam ucyate 6.3

6.3 muneḥ - Для моўкніка, ā-rurukṣoḥ - што жадае ўздыму yogaṃ - да йоґі, karma - чын ucyate - называецца kāraṇam - дзейсным, eva - але tasya - для таго, ā-rūḍhasya - хто ўзьняўся yoga- да йоґі, śamaḥ - спакой ucyate - называецца kāraṇam - дзейсным.

yadā hi nendriyārtheṣu na karmasv anuṣajjate
sarvasaṃkalpasaṃnyāsī yogārūḍhas tadocyate 6.4

6.4 hi - Бо yadā - калі na - ні artheṣu - да цэляў indriya- здоляў, na karmasu - ні да чынаў anu ṣajjate - ён не апускаецца, saṃ-nyi-āsī - адрочнік sarva- усіх saṃkalpa- намераў, tadā - тады ā-rūḍhaḥ - ўзьнятым yoga- да йоґі ucyate - завецца.

uddhared ātmanātmānaṃ nātmānam avasādayet
ātmaiva hy ātmano bandhur ātmaiva ripur ātmanaḥ 6.5

6.5 ud dhared - Хай уздыме ātmānaṃ - сябе ātmanā - сабой, ātmānam - сябе na ava sādayet - хай не апускае, hi - бо eva - толькі ātmā - сам ātmanaḥ - сабе bandhuḥ - сябра, eva - толькі ātmā - сам ātmanaḥ - сабе ripuḥ - вораг.

bandhur ātmātmanas tasya yenātmaivātmanā jitaḥ
anātmanas tu śatrutve vartetātmaiva śatruvat 6.6

6.6 bandhuḥ - Сябра ātmā - сам ātmanas - сабе tasya - для таго, yena - кім ātmā - сам ātmanā - сабой eva - жа jitaḥ - пераможаны, tu - але śatrutve - у варожасьці an-ātmanas - да не-сябе ātmā - сам eva - жа varteta - будзе śatruvat - як вораг.

jitātmanaḥ praśāntasya paramātmā samāhitaḥ
śītoṣṇasukhaduḥkheṣu tathā mānāpamānayoḥ 6.7

6.7 jita-ātmanaḥ - З самаадольным, pra-śāntasya - спакойным parama- вышэйшы ātmā - сам sam-ā-hitaḥ - супадае, супадзяецца, śīta- у холадзе ūṣṇa- і сьпёцы, sukha- - у асалодах duḥkheṣu - і пакутах, tathā - а таксама māna- у павазе apa-mānayoḥ - і зьнявазе.

jñānavijñānatṛptātmā kūṭastho vijitendriyaḥ
yukta ity ucyate yogī samaloṣṭāśmakāñcanaḥ 6.8

6.8 jñāna- Знаньнем vi-jñāna- і вызнаньнем tṛpta-ātmā - самаспатолены, kūṭa-sthaḥ - канцавосны, непарушны vi-jita- якім пераможаны indriyaḥ - здолі, yuktaḥ - едны iti так ucyate - завецца yogī - йоґін, sama- аднакі loṣṭa- да гліны, aśma- каменя, kāñcanaḥ - золата.

suhṛnmitrāryudāsīnamadhyasthadveṣyabandhuṣu
sādhuṣv api ca pāpeṣu samabuddhir viśiṣyate 6.9

6.9 su-hṛt- Між сябраў, mitra- прыяцеляў, ari- ворагаў, ud-āsīna- староньніх, madhya-stha- пасярэднікаў, dveṣya- ненавідных, bandhuṣu - сваякоў, sādhuṣu - сярод добрых api ca - а таксама pāpeṣu - злых vi śiṣyate узвышаецца buddhiḥ - той, розум якога sama- аднакі.

yogī yuñjīta satatam ātmānaṃ rahasi sthitaḥ
ekākī yatacittātmā nirāśīr aparigrahaḥ 6.10

6.10 yogī - Йоґін yuñjīta - хай яднае ātmānaṃ - сябе satatam - няспынна rahasi - ў таямніцы sthitaḥ - сталы, ekākī - адзінотны, самотны, yata-citta-ātmā - сам суняўшы чуцьцё, nir-āśīḥ - безспадзеўны, a-pari-grahaḥ - пазбыты назапашваньня, зьбіраньня.

śucau deśe pratiṣṭhāpya sthiram āsanam ātmanaḥ
nātyucchritaṃ nātinīcaṃ cailājinakuśottaram 6.11

6.11 śucau - У чыстым deśe - месцы prati-ṣṭhāpya ўсталяваўшы ātmanaḥ - сабе sthiram - трывалы āsanam - пасад, na ati-ud-śritaṃ - незавысокі na ati-nīcaṃ - і незанізкі, uttaram - пакрыты caila- тканінай, ajina- шкурай kuśa- і травой Куш́а,

tatraikāgraṃ manaḥ kṛtvā yatacittendriyakriyaḥ
upaviśyāsane yuñjyād yogam ātmaviśuddhaye 6.12

6.12 tatra - там kṛtvā - зрабіўшы eka-agraṃ - аднацэльным manaḥ - мысел, yata- - суняўшы kriyaḥ - чын citta- чуцьця, indriya- і здоляў, upa-viśya - сеўшы ā-sane - на пасадзе yuñjyād - хай яднае yogam - йоґу ātma-viśuddhaye - для самачышчэньня.

samaṃ kāyaśirogrīvaṃ dhārayann acalaṃ sthiraḥ
saṃprekṣya nāsikāgraṃ svaṃ diśaścānavalokayan 6.13

6.13 dhārayann - Трымаючы samaṃ - роўна kāya- цела, śiraḥ- сьпіну grīvaṃ - і шыю a-calaṃ - нязрушна sthiraḥ - трывалы, saṃ-prekṣya - засяродзіўшы позірк agraṃ - на вяршыні nāsikā- носа svaṃ - свайго, ca - і an-ava-lokayan - ня гледзячы diśaḥ - па баках,

praśāntātmā vigatabhīr brahmacārivrate sthitaḥ
manaḥ saṃyamya maccitto yukta āsīta matparaḥ 6.14

6.14 praśānta-ātmā - Самаспакойны, vigata-bhīḥ - бясстрашны, sthitaḥ - сталы vrate - ў волі, зароку brahma-cāri- брагмарушніка, saṃ-yamya - суняўшы manaḥ - мысел, mat- у мяне скіраванае cittaḥ - чуцьцё якога, yuktaḥ - едны, mat- я paraḥ - цэль якога, да мяне нацэлены āsīta - быцьме.

yuñjann evaṃ sadātmānaṃ yogī niyatamānasaḥ
śāntiṃ nirvāṇaparamāṃ matsaṃsthām adhigacchati 6.15

6.15 evaṃ - Так yuñjan - яднаючы sadā - няспынна ātmānaṃ - сябе, yogī - йоґін, ni-yata- цалкам суняўшы mānasaḥ - мысел, nirvāṇa-paramāṃ - у неруш-вярхоўны śāntiṃ - спакой, mat-saṃsthām - ува мне прысутны, adhi gacchati - ўзыходзіць.

nātyaśnatas tu yogosti na caikāntam anaśnataḥ
na cātisvapnaśīlasya jāgrato naiva cārjuna 6.16

6.16 tu - Але yogaḥ - йоґа asti - ёсьць na ati-aśnataḥ - не для таго, хто есьць замнога na ca - і не anaśnataḥ - для таго, хто ня есьць eka-antam - зусім, na ca - і не ati-svapna-śīlasya - для таго, хто замнога сьпіць na eva ca - і не jāgrataḥ - для таго, хто (замнога) чуйнуе, arjuna - о Ясны, Ардж́уна.

yuktāhāravihārasya yuktaceṣṭasya karmasu
yuktasvapnāvabodhasya yogo bhavati duḥkhahā 6.17

6. 17 yukta- Для стрымнага, самаўладнага ā-hāra- ў спажыве vi-hārasya - і адпачыне, yukta- для стрымнага, самаўладнага ceṣṭasya - намаганьнямі karmasu - ў чынах, yukta- для стрымнага svapna- ў сьненьні ava-bodhasya - і чуваньні yogaḥ - йоґа bhavati - стаецца duḥkha-hā - згубцам пакуты.

yadā viniyataṃ cittam ātmany evāvatiṣṭhate
niḥspṛhaḥ sarvakāmebhyo yukta ity ucyate tadā 6.18

6.18 yadā - Калі vi-ni-yataṃ - цалкам сунятае cittam - чуцьце ātmani - ў сабе ava tiṣṭhate - застаецца eva - толькі, niḥ-spṛhaḥ - збыты прагі sarva- да ўсіх kāmebhyaḥ - пажадаў tadā - тады yuktaḥ - едны iti - так ucyate называецца.

yathā dīpo nivātastho neṅgate sopamā smṛtā
yogino yatacittasya yuñjato yogam ātmanaḥ 6.19

6.19 yathā - Як dīpaḥ - сьвяцільня, sthaḥ - што стаіць ni-vāta- у бязьветры, na iṅgate - не рушыць, sā - тое upa-mā - параўнаньне smṛtā - ўзгадваецца yoginaḥ - да йоґі́на, cittasya - чуцьце якога yata- сунята, yuñjataḥ - які яднае, злучае yogam - йоґу, адзінства ātmanaḥ - сябе.

yatroparamate cittaṃ niruddhaṃ yogasevayā
yatra caivātmanātmānaṃ paśyann ātmani tuṣyati 6.20

6.20 yatra - Дзе upa ramate - адпачывае cittaṃ - чуцьце, ni-ruddhaṃ - спыненае sevayā - служэньнем, адданьнем yoga- йоґі, ca - і yatra - дзе ātmānaṃ - сябе eva - менавіта ātmanā - сабой paśyan - бачачы, tuṣyati - радуецца ātmani - ў сабе,

sukham ātyantikaṃ yat tad buddhigrāhyam atīndriyam
vetti yatra na caivāyaṃ sthitaścalati tattvataḥ 6.21

6.21 tad - тое ātyantikaṃ - бязьмежнае sukham - шчасьце, yat - якое grāhyam - асяжнае buddhi- розумам, ati-indriyam - якое пераўзыходзіць здолі, надздалёвае, yatra - дзе vetti - ён уведвае, ca eva і (дзе) ayaṃ - ён sthitaḥ - стаўшы, tattvataḥ - ад тоества, істоты na calati - не адпадае,

yaṃ labdhvā cāparaṃ lābhaṃ manyate nādhikaṃ tataḥ
yasmin sthito na duḥkhena guruṇāpi vicālyate 6.22

6.22 ca - і yaṃ - што labdhvā - дасягшы, na manyate - ня лічыць tataḥ - ад яго adhikaṃ - большым a-paraṃ - іншы lābhaṃ - дасяг, yasmin - дзе sthitaḥ - стаўшы, больш na - не vi cālyate - ўзрушаецца api - нават guruṇā - вялікай duḥkhena - пакутай,

taṃ vidyād duḥkhasaṃyogaviyogaṃ yogasaṃjñitam
sa niścayena yoktavyo yogo nirviṇṇacetasā 6.23

6.23 taṃ - Тое vidyād - мае ведаць vi-yogaṃ - разлукай saṃ-yoga- злукі duḥkha- пакуты, saṃ-jñitam - знанай, названай yoga- йоґай; saḥ - тая yogaḥ - йоґа yoktavyaḥ - павінна быць яднаная, злучаная niś-cayena - рашучым nir-viṇṇa- адваротным, скіраваным назад, да сябе cetasā - чуваньнем.

saṃkalpaprabhavān kāmāṃs tyaktvā sarvān aśeṣataḥ
manasaivendriyagrāmaṃ viniyamya samantataḥ 6.24

6.24 saṃ-kalpa- З уявы pra-bhavān - ўзьніклыя kāmān - пажады tyaktvā - пакінуўшы sarvān - ўсе a-śeṣataḥ - без астачы, grāmaṃ - грамаду, збор indriya- здоляў manasā - мыслам eva - менавіта sam-antataḥ - суцэльна, да канца vi-ni-yamya - цалкам суняўшы,

śanaiḥ śanair uparamed buddhyā dhṛtigṛhītayā
ātmasaṃsthaṃ manaḥ kṛtvā na kiṃcid api cintayet 6.25

6.25 śanaiḥ śanaiḥ - Паволі паволі upa ramed - мае спыні́цца buddhyā - розумам, dhṛti- воляй gṛhītayā - стрыманым, manaḥ - мысел kṛtvā - зрабіўшы ātma-saṃsthaṃ - сама-стойным, усталеным у сабе, na kiṃ cid api - ні пра што ня cintayet - мае разважаць.

yato yato niścarati manaścañcalam asthiram
tatas tato niyamyaitad ātmany eva vaśaṃ nayet 6.26

6.26 yataḥ yataḥ - Чаму бы і дзеля чаго бы не niḥ carati - зыходзіў manaḥ - мысел cañcalam - рухавы, a-sthiram - нястойкі, tataḥ tataḥ - адтуль адусюль, etad - яго ni-yamya - адняўшы, ātmani - у сябе eva - менавіта vaśaṃ - пад уладу nayet - хай вяртае.

praśāntamanasaṃ hy enaṃ yoginaṃ sukham uttamam
upaiti śāntarajasaṃ brahmabhūtam akalmaṣam 6.27

6.27 hi - Бо enaṃ - да гэнага yoginaṃ - йоґі́на, pra-śānta- - супакоены manasaṃ - мысел якога, śānta- сьцішана rajasaṃ - страсьць якога, bhūtam - які стаў brahma- брагманам, a-kalmaṣam - да пазбытага бруду upa eti - прыходзіць uttamam - навышняе sukham - шчасьце.

yuñjann evaṃ sadātmānaṃ yogī vigatakalmaṣaḥ
sukhena brahmasaṃsparśam atyantaṃ sukham aśnute 6.28

6.28 yuñjan - Яднаючы evaṃ - так sadā - няспынна ātmānaṃ - сябе yogī - йоґі́н, vi-gata- пазбыты kalmaṣaḥ - бруду, sukhena - лёгка aśnute - дасягае ati-antaṃ - бязьмежнага su-kham - шчасьця saṃ-sparśam - дотыку brahma- брагмана.

sarvabhūtastham ātmānaṃ sarvabhūtāni cātmani
īkṣate yogayuktātmā sarvatra samadarśanaḥ 6.29

6.29 ātmānaṃ - Сябе stham - стойным, існым sarva- ува ўсіх bhūta- бытах, ca - і sarva- ўсе bhūtāni - быты ātmani - ў сабе īkṣate - бачыць yoga- йоґай yukta-ātmā - самаадзіны, sarvatra - паўсюдна sama-darśanaḥ - аднакавы зрокам.

yo māṃ paśyati sarvatra sarvaṃ ca mayi paśyati
tasyāhaṃ na praṇaśyāmi sa ca me na praṇaśyati 6.30

6.30 yaḥ - Які māṃ - мяне paśyati - бачыць sarvatra - паўсюль, sarvaṃ ca - і ўсё mayi - ўва мне paśyati - бачыць, tasya - у таго ahaṃ - я na pra ṇaśyāmi - не зьнікаю, saḥ ca - і ён me - у мяне na pra ṇaśyati - не зьнікае.

sarvabhūtasthitaṃ yo māṃ bhajaty ekatvam āsthitaḥ
sarvathā vartamānopi sa yogī mayi vartate 6.31

6.31 māṃ - Мяне sthitaṃ - стойным, існым sarva- ува ўсіх bhūta- бытах yaḥ - які bhajati - бажае, пачытае, шануе, ā-sthitaḥ - усталіўшыся, абраўшы ekatvam - ў адзінстве, sarvathā - усяк, любым чынам vartamānaḥ - існуючы api - нават, saḥ - той yogī - йоґін mayi - ува мне vartate - існуе.

ātmaupamyena sarvatra samaṃ paśyati yorjuna
sukhaṃ vā yadi vā duḥkhaṃ sa yogī paramo mataḥ 6.32

6.32 yaḥ - Які aupamyena - падабенствам ātma- да сябе sarvatra - паўсюль samaṃ - як адно тое самае, аднака, роўна paśyati - бачыць, arjuna - о Ардж́уна, yadi - калі (настае) sukhaṃ vā - ці пакута, duḥkhaṃ vā - ці асалода, saḥ - той yogī - йоґін mataḥ - лічыцца, уважаны paramaḥ - навышнім.

arjuna uvāca
yoyaṃ yogas tvayā proktaḥ sāmyena madhusūdana
etasyāhaṃ na paśyāmi cañcalatvāt sthitiṃ sthirām 6.33

arjuna - Ардж́уна uvāca - прамовіў:
6.33 ayaṃ - Гэтая yogaḥ - йоґа, yaḥ - якая tvayā - табой pra-uktaḥ - праказана, паведана sāmyena - як аднакасьць, роўнасьць, таясамасьць, madhu-sūdana - о Мадгу-забойца (Кр̣шн̣а), etasya - у яе cañcalatvāt - ад рухавасьці ahaṃ - я na paśyāmi - ня бачу sthirām - трывалай sthitiṃ - асновы.

cañcalaṃ hi manaḥ kṛṣṇa pramāthi balavad dṛḍham
tasyāhaṃ nigrahaṃ manye vāyor iva suduṣkaram 6.34

6.34 Рухавы бо мысел, вірлівы, моцны і крэпкі, Кр̣шн̣а, стрыманьне яго я лічу такім цяжкім, як ветра спыненьне.

śrībhagavān uvāca
asañśayaṃ mahābāho mano durnigrahaṃ calam
abhyāsena tu kaunteya vairāgyeṇa ca gṛhyate 6.35

śrī- Сьвяты bhagavān - Багавіт uvāca - прамовіў:
6.35 a-sañśayaṃ - Несумнеўна, mahā-bāho - о дужарукі (Ардж́уна), manaḥ - мысел dur-ni-grahaṃ - цяжкастрымны, calam - рухавы, tu - але gṛhyate - ён спыняецца abhi-āsena - стараньнем vairāgyeṇa ca - і бязжарсьцем, бясстрасьцем, kaunteya - о сыне Кунті̄.

asaṃyatātmanā yogo duṣprāpa iti me matiḥ
vaśyātmanā tu yatatā śakyovāptum upāyataḥ 6.36

6.36 yogaḥ - Йоґа duṣ-prāpaḥ - цяжкадасяжкая a-saṃyata-ātmanā - для несамастрымнага iti - такая me - мая matiḥ - думка, tu - але vaśya-ātmanā - для самаўладнага yatatā - які намагаецца для яднаньня, намагара śakyaḥ - яе магчыма ava-āptum - дасягнуць upāyataḥ - высілкам.

arjuna uvāca
ayatiḥ śraddhayopeto yogāc calitamānasaḥ
aprāpya yogasaṃsiddhiṃ kāṃ gatiṃ kṛṣṇa gacchati 6.37

arjuna - Ардж́уна uvāca - прамовіў:
6.37 upa-itaḥ - Маючы śraddhayā - верай, a-yatiḥ - пазбыты стрыманьня, суйманьня, mānasaḥ - мысел якога calita- зрушыў yogāt - ад йоґі, a-pra-āpya - не дасягшы saṃ-siddhiṃ - зьвяршэньня yoga- йоґі, kāṃ - якім gatiṃ - сьцегам, дарогай gacchati - ідзе ён, kṛṣṇa - о Кр̣шн̣а?

kaccin nobhayavibhraṣṭaśchinnābhram iva naśyati
apratiṣṭho mahābāho vimūḍho brahmaṇaḥ pathi 6.38

6.38 kat-cit - Ці vi-bhraṣṭaḥ - згубіўшы ubhaya- абедзьве (пуціны), iva - як chinna- раскіданая, разьвеяная abhram - хмара na - ня naśyati - гіне, a-pratiṣṭhaḥ - безасноўны, mahā-bāho - о дужарукі (Ардж́уна), vi-mūḍhaḥ - заблуканы, памылены pathi - на пуціне, дарозе brahmaṇaḥ - брагмана?

etan me saṃśayaṃ kṛṣṇa chettum arhasy aśeṣataḥ
tvadanyaḥ saṃśayasyāsya chettā na hy upapadyate 6.39

6.39 etat - Гэты saṃ-śayaṃ - сумнеў me - мой, kṛṣṇa - Кр̣шн̣а, chettum - расьсячы a-śeṣataḥ - без астачы arhasi - ты маеш, hi - бо tvad- ад цябе anyaḥ - іншага chettā - зьнішчальніка asya - гэтага saṃ-śayasya - сумневу na upa padyate - не існуе.

śrībhagavān uvāca
pārtha naiveha nāmutra vināśas tasya vidyate
na hi kalyāṇakṛt kaścid durgatiṃ tāta gacchati 6.40

śrī- Сьвяты bhagavān - Багавіт uvāca - прамовіў:
6.40 pārtha - О сыне Пр̣тхі (Ардж́уна), eva - напраўду na iha - ня тут na amutra - b і ня індзе, ня тут tasya - для яго ня vidyate - маецца vi-nāśaḥ - згубы, hi - бо kalyāṇa-kṛt - дабрачынны kaḥ cid - ніякі na gacchati - ня рушыць dur-gatiṃ - злым шляхам, tāta - сыне.

prāpya puṇyakṛtāṃ lokān uṣitvā śāśvatīḥ samāḥ
śucīnāṃ śrīmatāṃ gehe yogabhraṣṭobhijāyate 6.41

6.41 pra-āpya - Дасягнуўшы lokān - сьветаў puṇya-kṛtāṃ - дабрачынцаў, uṣitvā - пражыўшы (там) śāśvatīḥ - вечныя samāḥ - гады, gehe - у доме śucīnāṃ - чыстых śrīmatāṃ -  багатых (бацькоў) abhi jāyate - нараджаецца bhraṣṭaḥ - зрушаны, адпалы yoga- зь йоґі.

athavā yoginām eva kule bhavati dhīmatām
etad dhi durlabhataraṃ loke janma yad īdṛśam 6.42

6.42 athavā - Або eva - нават kule - у родзе yoginām - йоґі́наў dhīmatām - духовых, разумных bhavati - ён узьнікае, hi - але ж dur-labhataraṃ - найцяжка дасяжнае loke - ў сьвеце etad - гэтае janma - раджэньне yad - што īdṛśam - падобнае на гэта.

tatra taṃ buddhisaṃyogaṃ labhate paurvadehikam
yatate ca tato bhūyaḥ saṃsiddhau kurunandana 6.43

6.43 tatra - Там тую - taṃ saṃ-yogaṃ - повязь buddhi- розуму, paurvadehikam - што паходзіць ад мінулага цела, labhate - ён прымае, ca - і bhūyaḥ - яшчэ больш tataḥ - за тое yatate - пачынае імкнуцца saṃ-siddhau - да зьвяршэньня, kuru-nandana - о нашчадак Куру, або радасьць Куру (Ардж́уна).

pūrvābhyāsena tenaiva hriyate hy avaśopi saḥ
jijñāsur api yogasya śabdabrahmātivartate 6.44

6.44 hi - Бо tena - тым eva - жа pūrva- ранейшым abhi-āsena - стараньнем hriyate - ён пасоўваецца, захопліваецца api - нават a-vaśaḥ - міжволі, api - нават проста jijñāsuḥ - жадаючы знаць yogasya - йоґу, śabda-brahma - слова-брагман ati vartate - ён пераўзыходзіць.

prayatnād yatamānas tu yogī saṃśuddhakilbiṣaḥ
anekajanmasaṃsiddhas tato yāti parāṃ gatim 6.45

6.45 tu - Але yatamānaḥ - імкнучыся (да йоґі) pra-yatnād - старанна, прыкладаючы высілкі, yogī - йоґі́н, saṃ-śuddha- ачышчаны kilbiṣaḥ - ад бруду, an-eka- пасьля многіх janma- раджэньняў saṃ-siddhaḥ - (яе) дасягшы, tataḥ - затым yāti - ідзе parāṃ - вышнім gatim - сьцегам.

tapasvibhyo’dhiko yogī jñānibhyopi matodhikaḥ
karmibhyaścādhiko yogī tasmād yogī bhavārjuna 6.46

6.46 yogī - Йоґі́н adhikaḥ - вялікшы tapasvibhyaḥ - ад жарбітаў, api - а таксама mataḥ - ён лічыцца, уважаны adhikaḥ - вялікшым jñānibhyaḥ - ад знаўцаў, ca - і karmibhyaḥ - ад чыньнікаў adhikaḥ - вялікшы yogī - йоґі́н, tasmād - таму, arjuna - о Ардж́уна, bhava - станься yogī - йоґі́нам.

yoginām api sarveṣāṃ madgatenāntarātmanā
śraddhāvān bhajate yo māṃ sa me yuktatamo mataḥ 6.47

6.47 sarveṣāṃ - З усіх api - жа yoginām - йоґінаў yaḥ - які mad-gatena - мне адданым, да мяне імклівым antar-ātmanā - ўсім сабой, śraddhāvān - веравіты māṃ - мяне bhajate - бажае, saḥ - той me - для мяне yukta-tamḥ - самы едны.

OṂ TAT SAD
iti śrīmadbhagavadgītāsūpaniṣatsu brahmavidyāyāṁ yogaśāstre śrīkṛṣṇārjunasaṁvāde ātmasaṃyamayogo nāma pañcamo'dhyāyaḥ

ОМ ТАТ САТ
такі ў сьвятарных Багавітавых Песьнях, велічных упанішадах, брагма-ведзі, йоґа-наставе, у сумове сьвятога Кр̣шн̣ы і Ардж́уны шосты ўзыход на імя "Йоґа самаўладаньня".

Пераклаў з санскрыту Міхась Баярын.

Jul 7, 2011

Багавітава Песьня, пяты ўзыход

Пяты ўзыход

Ардж́уна прамовіў:
Як адрачэньне чыну, так і йоґу ты, Кр̣шна, славіш,
адно, з абаіх што лепей, тое скажы мне ясна. |1|

Сьвяты Бог прамовіў:
Як адрок, так йоґа чыну дабрачынныя цалкам абое,
але зь іх адрачэньне чыну йоґа чыну пераўзыходзіць. |2|
У таго знай адрок сапраўдным, хто не злуе і ня прагне,
бо нядвойны, магутнарукі, зь вязьма́ вызваляецца лёгка. |3|
Асобнымі са̄н̇кхйу і йоґу ня ўчоныя клічуць, а дзеці,
хто ў адным усталіцца добра, плён абаіх здабывае. |4|
Які са̄н̇кхйі стан дасягаюць, у той самы йоґі́ны ўзыходзяць,
як адно і са̄н̇кхйу, і йоґу, так які бачыць, той бачыць. |5|
Але цяжка, магутнарукі, дасягнуць адроку бязь йоґі,
задзіночаны йоґай моўкнік у брагман скора ўзыходзіць. |6|
Самачысты, самаадольны, едны йоґай, скарыўшы здолі,
хто стаў сам сабой усіх бытаў, ня пляміцца, чынячы нават. |7|
"Не чыню анічога" - хай лічыць зьяднаны, тоества ведар,
калі бачыць, чуе, кранае, есьць, сьпіць, нюхае, дыхае, ходзіць, |8|
калі кажа, бярэ, спаражняе, размыкае вочы, змыкае,
"Здолі цэлямі здоляў заняты" - думку такую трымае. |9|
Аддаўшы брагману ўчынкі, хто чыніць, пакінуўшы зьвязак,
той ня пляміцца ганай, як лотаці ліст вадою. |10|
Розумам, целам, мыслам, аднымі здолямі толькі,
йоґі́ны чын чыняць, адрокшы зьвязак для самачышчэньня. |11|
Плён чыну кінуўшы, едны дасягае спакой дасканалы,
няедны, ад плёну залежны вязьніцца чынам пажады. |12|
Мыслам адрокшы ўсе чыны, шчасна ўладар прабывае,
цельны ў горадзе дзевяцібрамным ня чыніць, не прычыняе. |13|
Ні чыну, ні чыньніцтву сьвету ня творыць пан уладарны,
ні сувязі плёну і чыну, свабода явіцца толькі. |14|
Нічыйго дабрачыну й злачыну не бярэ на сябе паўсюдны,
нязнаньнем пакрытае знаньне, чмурацца гэтым стварэньні. |15|
Але самазнаньнем якімі зьнішчана тое нязнаньне,
у тых нібы сонца знаньне асьвятляе вышняе Тое. |16|
Тое сам якіх, у Тым розум, Тое вышняя цэль, аснова,
тыя рушаць да незвароту, бруды разьвеяўшы знаньнем. |17|
У ветласьцю й ведамі поўным сьвятары, ў слане і карове,
у псе і псажэрцы мудры адно тое самае бачыць. |18|
Ім і тут пераможаны сьвет, у аднакасьці сталы чый мысел,
бо бязганны аднакі брагман, таму ён у брагмане сталы. |19|
Весяліцца ў прыемным ня мае, ў непрыемным лякацца ня мае
неаблудны, розумастойкі, брагмавед у брагмане сталы. |20|
Незалежны ад дотыкаў вонкіх сам шчасьце ў сабе знаходзіць,
брагмаеднасьцю самаадзіны дасягае нязгубнага шчасьця. |21|
Асалоды ад судакрананьня, што ўзьнікаюць з улоньня пакуты,
маюць канец і пачатак, ім, сын Кунті, ня рады разумны. |22|
Хто здольны трываць ужо тут, яшчэ да вызволі зь цела,
цягу ўзьніклую з гневу й пажады, той муж зьяднаны і шчасны. |23|
Усярэдзіне шчасьце і радасьць, усярэдзіне сьветач якога,
той йоґін у брагмана неруш, брагманам стаўшы, ўзыходзіць. |24|
Дасягаюць брагмана неруш рушы, пазбытыя ганаў,
самаўнятыя, двойства расьсекшы, што рады дабру ўсіх бытаў. |25|
У пазбытых пажады і гневу, намагарных, суемцаў чуваньня,
самаўведных паўсюль навокал брагмана неруш існуе. |26|
Дотык вонкавы кінуўшы вонках, засяродзіўшы зрок між броваў,
удыху і выдыху рухі зраўнаўшы ўсярэдзіне носа, |27|
мысел, розум, здолі суняўшы, да вызволі нацэлены моўкнік,
жаданьня, страху і гневу пазбыты, заўсёды той вольны. |28|
Спажыўцу жарбы́ і аброку, усіх сьветаў навышняга пана,
усіх бытаў сябру пазнаўшы, мяне, ён дасягае спакою. |29|

ОМ ТАТ САТ
такі ў сьвятых Песьнях Бога, велічных упанішадах, брагма-ведзе, йоґа-наставе, у сумове сьвятога Кр̣шн̣ы і Ардж́уны пяты ўзыход на імя "Йоґа адроку".

Пераклаў з санскрыту Міхась Баярын.

Бгаґавад-Ґі̄та̄, пяты ўзыход, паслоўны пераклад


atha pañcamo'dhyāyaḥ
Пяты ўзыход

arjuna uvāca
saṃnyāsaṃ karmaṇāṃ kṛṣṇa punar yogaṃ ca śaṃsasi
yac chreya etayor ekaṃ tan me brūhi suniścitam 5.1

arjuna - Ардж́уна uvāca - прамовіў
5.1 saṃ-ni-āsaṃ - Адрок karmaṇāṃ - чынаў, punaḥ - а пасьля yogaṃ ca - і йоґу śaṃsasi - ты славіш, kṛṣṇa - о Чорны (Кр̣шн̣а), ekaṃ - адно, yat - што śreyaḥ - лепей etayoḥ - зь іх абаіх, tat - тое brūhi - скажы me - мне su-niś-citam - зусім рашуча, дакладна.

śrībhagavān uvāca
saṃnyāsaḥ karmayogaśca niḥśreyasakarāv ubhau
tayos tu karmasaṃnyāsāt karmayogo viśiṣyate 5.2

śrī- Сьвяты bhagavān Багавіт uvāca - прамовіў:
5.2 saṃ-ni-āsaḥ - Адрок yogaḥ ca - і йоґа karma- чыну niḥśreyasa-karau - цалкам дабрачынныя ubhau - абое, tu - але tayoḥ - зь іх yogaḥ - йоґа karma- чыну viśiṣyate - ўзвышаецца saṃ-ni-āsāt - на адрачэньнем karma- чыну.

jñeyaḥ sa nityasaṃnyāsī yo na dveṣṭi na kāṅkṣati
nirdvandvo hi mahābāho sukhaṃ bandhāt pramucyate 5.3

5.3 jñeyaḥ - мае быць знаным saḥ - тым, saṃnyāsī - чый адрок nitya- сапраўдны, yaḥ - хто na dveṣṭi - не злуе, na kāṅkṣati - ня прагне; hi - бо nir-dvandvaḥ - нядвойны, mahābāho - о дужарукі (Ардж́уна), bandhāt - зь вязьма pra mucyate - вызваляецца sukhaṃ - лёгка.

sāṃkhyayogau pṛthag bālāḥ pravadanti na paṇḍitāḥ
ekam apy āsthitaḥ samyag ubhayor vindate phalam 5.4

5.4 pṛthag - Асобнымі sāṃkhya- зьлічбу, са̄н̇кхйу yogau - і йоґу bālāḥ - дзеці pra vadanti - абвяшчаюць, na paṇḍitāḥ - не вучоныя, хто ekam - ў адным api - хаця бы ā-sthitaḥ - усталіцца samyag - добра, ubhayoḥ - абаіх vindate - здабывае phalam - плён, плод.

yat sāṃkhyaiḥ prāpyate sthānaṃ tad yogair api gamyate
ekaṃ sāṃkhyaṃ ca yogaṃ ca yaḥ paśyati sa paśyati 5.5

5.5 yat - Які sāṃkhyaiḥ - зьлічбітамі, са̄н̇кхйамі sthānaṃ - стан pra āpyate - дасягаецца, tad - у той api - самы gamyate - ўзыходзіцца yogaiḥ - йоґінамі, ekaṃ - як адно sāṃkhyaṃ ca - і зьлічбу, са̄н̇кхйу, yogaṃ ca - і йоґу yaḥ - які paśyati - бачыць, saḥ - той paśyati - бачыць.

saṃnyāsas tu mahābāho duḥkham āptum ayogataḥ
yogayukto munir brahma na cireṇādhigacchati 5.6

5.6 tu - Але saṃ-ni-āsaḥ - адрок duḥ-kham - цяжка āptum - дасягнуць a-yogataḥ - бязь йоґі, mahā-bāho - дужарукі; yuktaḥ - едны, задзіночаны yoga- йоґай muniḥ - моўкнік, муні brahma - да брагмана na cireṇa - скора adhi gacchati - ўзыходзіць.

yogayukto viśuddhātmā vijitātmā jitendriyaḥ
sarvabhūtātmabhūtātmā kurvann api na lipyate 5.7

5.7 yuktaḥ - Едны, задзіночаны yoga- йоґай, viśuddha-ātmā - самаачышчаны, vijita-ātmā - самаадольны, jita- якім пераможаны indriyaḥ - здолі, ātmā - які сам bhūta- стаўся ātma- сабой sarva- усіх bhūta- бытаў, na lipyate - ня пляміцца, kurvan - чынячы api - нават.

naiva kiṃcit karomīti yukto manyeta tattvavit
paśyañ śṛṇvan spṛśañ jighrann aśnan gacchan svapañ śvasan 5.8

5.8 na kiṃ cit - “Нічога
не karomi - чыню я eva - напраўду" iti - так manyeta - хай лічыць yuktaḥ - едны, vit - веднік tattva- тоества, paśyan - бачачы, чуючы, кранаючы, нюхаючы, зьядаючы, ідучы, засынаючы, дыхаючы,

pralapan visṛjan gṛhṇann unmiṣan nimiṣann api
indriyāṇīndriyārtheṣu vartanta iti dhārayan 5.9

5.9 pra-lapan - кажучы, vi-sṛjan - спаражняючы, gṛhṇan - беручы, api - нават un-miṣan - размыкаючы ni-miṣan - і змыкаючы вочы: indriyāṇi - здолі artheṣu - ў цэлях indriya- здоляў vartante - існуюць" iti - так dhārayan - дзержачы, трымаючы думку.

brahmaṇy ādhāya karmāṇi saṅgaṃ tyaktvā karoti yaḥ
lipyate na sa pāpena padmapatram ivāmbhasā 5.10

5.10 yaḥ - Які karoti - чыніць, ādhāya - аддаўшы brahmaṇi - у брагман karmāṇi - чыны, учынкі, tyaktvā - пакінуўшы saṅgaṃ - зьвязак, saḥ - той na lipyate - ня пляміцца pāpena - ганай, iva - як padma- лотаці patram - ліст ambhasā - вадою.

kāyena manasā buddhyā kevalair indriyair api
yoginaḥ karma kurvanti saṅgaṃ tyaktvātmaśuddhaye 5.11

5.11 kāyena - Целам, manasā - мыслам, buddhyā - розумам, kevalaiḥ - аднымі indriyaiḥ - здолямі api - толькі yoginaḥ - йоґіны karma - чын kurvanti - учыняюць, tyaktvā - пакінуўшы saṅgaṃ - зьвязак ātma-śuddhaye - для самапратаньня, самаачышчэньня.

yuktaḥ karmaphalaṃ tyaktvā śāntim āpnoti naiṣṭhikīm
ayuktaḥ kāmakāreṇa phale sakto nibadhyate 5.12

5.12 yuktaḥ - Едны, phalaṃ - плён karma- чыну tyaktvā - пакінуўшы, āpnoti - дасягае naiṣṭhikīm - дасканалы, устойлівы śāntim - спакой; a-yuktaḥ - няедны, saktaḥ - залежны phale - ад плёну ni badhyate - вязьніцца kāreṇa - зьдзяйсьненьнем kāma- пажады.

sarvakarmāṇi manasā saṃnyasyāste sukhaṃ vaśī
navadvāre pure dehī naiva kurvan na kārayan 5.13

5.13 sarva- Усе karmāṇi - чыны manasā - мыслам saṃ-ni-asya - адрокшы āste - ісьніць, сядзіць sukhaṃ - шчасна vaśī - ўладар, nava-dvāre - у дзевяцібрамным pure - горадзе dehī - ўцельны, целавіт, na kurvan - ня чынячы eva - насамрэч, na kārayan - не прычыняючы.

na kartṛtvaṃ na karmāṇi lokasya sṛjati prabhuḥ
na karmaphalasaṃyogaṃ svabhāvas tu pravartate 5.14

5.14 na - Ні kartṛtvaṃ - чыньніцтва, na - ні karmāṇi - чынаў lokasya - сьвету sṛjati - не спараджае pra-bhuḥ - ўладар, na - ні saṃ-yogaṃ - сувязі karma- чыну phala- і плёну, tu - але pra-vartate - адбываецца sva-bhāvaḥ - сваё быцьцё, самабыцьцё, свабода.

nādatte kasyacit pāpaṃ na caiva sukṛtaṃ vibhuḥ
ajñānenāvṛtaṃ jñānaṃ tena muhyanti jantavaḥ 5.15

5.15 na ā datte - Не бярэ, не прымае на сябе kasya cit - чыёйсьці pāpaṃ - ганы, злачыну na ca eva - ані su-kṛtaṃ - дабрачыну vibhuḥ - выбытны, паўсюдны; a-jñānena - нязнаньнем ā-vṛtaṃ - пакрытае jñānaṃ - знаньне, tena - ім muhyanti - ачмураюцца jantavaḥ - стварэньні.

jñānena tu tad ajñānaṃ yeṣāṃ nāśitam ātmanaḥ
teṣām ādityavaj jñānaṃ prakāśayati tat param 5.16

5.16 tu - Але yeṣāṃ - ў якіх jñānena - знаньнем ātmanaḥ - сябе nāśitam - зьнішчана tad - тое a-jñānaṃ - нязнаньне, teṣām - у тых ādityavat - нібы сонца jñānaṃ - знаньне pra kāśayati - асьвятляе param - вышняе tat - Тое.

tadbuddhayas tadātmānas tanniṣṭhās tatparāyaṇāḥ
gacchanty apunarāvṛttiṃ jñānanirdhūtakalmaṣāḥ 5.17

5.17 tad- У тым buddhayaḥ - розум якіх, tad- Тое ātmānaḥ - сам якіх, tad- Тое ni-ṣṭhāḥ - аснова якіх, tat- Тое para- вышняя āyaṇāḥ - цэль якіх, gacchanti - тыя рушаць apunar-āvṛttiṃ - да незвароту, jñāna- знаньнем nir-dhūta- разьвеяўшы kalmaṣāḥ - бруд.

vidyāvinayasaṃpanne brāhmaṇe gavi hastini
śuni caiva śvapāke ca paṇḍitāḥ samadarśinaḥ 5.18

5.18 brāhmaṇe - У сьвятары, бра̄гман̣е, saṃ-panne - багатым, поўным vidyā- веданьнем vi-naya- і выхаваньнем, gavi - у карове hastini - і слане, śuni - у псе ca eva - таксама śvapāke ca - і псажэрцы paṇḍitāḥ - мудрыя sama- адно тое самае, аднака, роўна darśinaḥ - бачаць.

ihaiva tair jitaḥ sargo yeṣāṃ sāmye sthitaṃ manaḥ
nirdoṣaṃ hi samaṃ brahma tasmād brahmaṇi te sthitāḥ 5.19

5.19 eva - Ужо iha - тут taiḥ - тымі sargaḥ - тварэньне, сьвет jitaḥ - пераможаны, yeṣāṃ - у якіх manaḥ - мысел sāmye - у аднакавасьці, роўнасьці, таясамнасьці sthitaṃ - сталы, hi - бо nir-doṣaṃ - бязганны samaṃ - аднакі brahma - брагман, tasmād - таму te - яны brahmaṇi - ў брагмане sthitāḥ - сталыя.

na prahṛṣyet priyaṃ prāpya nodvijet prāpya cāpriyam
sthirabuddhir asaṃmūḍho brahmavid brahmaṇi sthitaḥ 5.20

5.20 na pra hṛṣyet - Хай не весяліцца, pra-āpya - атрымаўшы priyaṃ - прыемнае, ca - і na ud vijet  - хай не лякаецца, pra-āpya - атрымаўшы a-priyam - непрыемнае, sthira-buddhiḥ - розумастойкі, a-saṃ-mūḍhaḥ - неаблудны brahma-vid - брагмавед brahmaṇi - у брагмане sthitaḥ - сталы.

bāhyasparśeṣv asaktātmā vindaty ātmani yat sukham
sa brahmayogayuktātmā sukham akṣayam aśnute 5.21

5.21 asakta-ātmā - Саманезалежны bāhya- ад вонкавых sparśeṣu - дотыкаў yat - якое ātmani - у сабе vindati - знаходзіць sukham - шчасьце, (таго) a-kṣayam - нязгубнага sukham - шчасьця aśnute - дасягае saḥ - той yukta-ātmā - самаадзіны brahma-yoga- брагмайоґай.

ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ 5.22

5.22 hi - Бо ye - якія bhogāḥ - асалоды, jāḥ - што нараджаюцца saṃ-sparśa- ад судакрананьня, te - тыя eva - насамрэч duḥ-kha-yonayaḥ - узьніклыя з лоняў пакуты, пакута-ўлонныя, ādi-antavantaḥ - маюць пачатак і канец, kaunteya - о сыне Кунті̄, teṣu - ім na - ня ramate - радуецца budhaḥ - разумны.

śaknotīhaiva yaḥ soḍhuṃ prāk śarīravimokṣaṇāt
kāmakrodhodbhavaṃ vegaṃ sa yuktaḥ sa sukhī naraḥ 5.23

5.23 yaḥ - Хто eva - ўжо iha - тут, prāk - яшчэ да vi-mokṣaṇāt - вызваленьня śarīra- зь цела, śaknoti - можа soḍhuṃ - трываць vegaṃ - цягу, сілу, ud-bhavaṃ - узьніклую kāma- з пажады krodha- і гневу, naraḥ - муж saḥ - той yuktaḥ - едны, saḥ - той sukhī - шчасны.

yo’ntaḥsukho’ntarārāmas tathāntarjyotir eva yaḥ
sa yogī brahmanirvāṇaṃ brahmabhūtodhigacchati 5.24

5.24 yaḥ - Які antaḥ-sukhaḥ - нутра-шчасны, шчасьце якога ўнутры, antar-ārāmaḥ - нутра-ўцешны, уцеха якога ўнутры tathā - а таксама antar-jyotiḥ- нутра-сьветачны, сьветач якога ўнутры, saḥ - той yogī - йоґін, bhūtaḥ - стаўшы brahma- брагманам, брагма-бытны, adhi gacchati - узыходзіць brahma- у брагмана nir-vāṇaṃ - неруш.

labhante brahmanirvāṇam ṛṣayaḥ kṣīṇakalmaṣāḥ
chinnadvaidhā yatātmānaḥ sarvabhūtahite ratāḥ 5.25

5.25 labhante - Дасягаюць nir-vāṇam - неруш brahma- брагмана ṛṣayaḥ - рушы, прарокі, kṣīṇa- зьнішчыўшы kalmaṣāḥ - ганы, chinna- расьсекшы dvaidhāḥ - дваістасьць, yata-ātmānaḥ - самасунятыя, ratāḥ - радыя hite - дабру sarva- ўсіх bhūta- бытаў.

kāmakrodhaviyuktānāṃ yatīnāṃ yatacetasām
abhito brahmanirvāṇaṃ vartate viditātmanām 5.26

5.26 yatīnāṃ - У намагароў, стараньнікаў, vi-yuktānāṃ пазбытых kāma- пажады krodha- і гневу, yata- сунята якімі cetasām - чуваньне, самаўведаных, vartate - існуе nir-vāṇaṃ - неруш brahma- брагмана abhitaḥ - паўсюдна навокал.

sparśān kṛtvā bahir bāhyāṃścakṣuścaivāntare bhruvoḥ
prāṇāpānau samau kṛtvā nāsābhyantaracāriṇau 5.27

5.27 sparśān - Дотыкі bāhyān - вонкавыя kṛtvā bahiḥ - зрабіўшы вонкавымі, пакінуўшы вонках, ca eva - а таксама (зрабіўшы) antare - паміж bhruvoḥ - брывоў cakṣuḥ - зрок, kṛtvā - зрабіўшы samau - роўнымі, аднакімі pra-āṇa- удых apa-ānau - і выдых, cāriṇau - што рушаць abhi-antara- ўнутры nāsa- носа,

yatendriyamanobuddhir munir mokṣaparāyaṇaḥ
vigatecchābhayakrodho yaḥ sadā mukta eva saḥ 5.28

5.28 muniḥ - моўкнік, муні, yata- якім сунятыя indriya- здолі, manaḥ- мысел buddhiḥ - і розум, mokṣa- вызваленьне para- вышняя āyaṇaḥ - цэль якога, yaḥ - які vi-gata- пазбыты icchā- жаданьня, пажады, bhaya- страху krodhaḥ - і гневу, sadā - заўсёды saḥ - той eva - ужо muktaḥ - вольны.

bhoktāraṃ yajñatapasāṃ sarvalokamaheśvaram
suhṛdaṃ sarvabhūtānāṃ jñātvā māṃ śāntim ṛcchati 5.29

5.29 bhoktāraṃ - Спажыўцу, бога tapasāṃ - жарбы́ yajña- і аброку, sarva- усіх loka- сьветаў, людзей mahā - навышняга īśvaram - уладара, пана, sarva- усіх bhūtānāṃ - бытаў su-hṛdaṃ - сябра jñātvā - пазнаўшы, māṃ - мяне, ṛcchati - той дасягае śāntim - спакою.

OṂ TAT SAT
iti śrīmad-bhagavadgītāsūpaniṣatsu brahmavidyāyāṁ yogaśāstre śrīkṛṣṇārjunasaṁvāde saṃnyāsayogo nāma pañcamo'dhyāyaḥ

ОМ ТАТ САТ
такі ў сьвятарных Багавітавых Песьнях, велічных упанішадах, брагма-ведзі, йоґа-наставе, у сумове сьвятога Кр̣шн̣ы і Ардж́уны пяты ўзыход на імя "Йоґа адроку".

Пераклаў з санскрыту Міхась Баярын.

Jul 1, 2011

Я рушу

Р̣г-веда, 10.125, р̣шы - Ва̄к А̄мбгр̣н̣і̄, боства - А̄тман

Я рушу Рудрамі, Васу, я А̄дітйамі, ўсімі багамі,
я трымаю Мітру й Варун̣у абоіх, я Індру і Аґні, Аш́вінаў абоіх. |1|

Я трымаю вірлівага Сому, я Твашт̣ра, Пӯшан̣а і Бгаґу,
я даю сьвятару нагароду, што сок цісьне аброчніку ўважны. |2|

Я ўладарка, скарбніца скарбаў, чуйная, першая з вартых аброку,
той мяне ўстанавілі багі паўсюль многамесцавай, многадасяжнай. |3|

Мной ежу той есьць, які бачыць, які дыхае, слухае сказ які,
несьвядома жывуць ува мне яны, слухай, чуйны, верна кажу я. |4|

Я толькі сама што-заўгодна прамаўляю людзьмі і багамі,
каго ўпадабаю, раблю таго брагманам, мудрым, прарокам. |5|

Я напінаю лук Рудру, каб зьбіць брагма-варожую зброю,
я люду ўчыняю спрэчку, я неба й зямлю пранікла. |6|

Я нараджаю бацьку гэтага напачатку, маё ўлоньне між водаў у моры,
адтаго асягаю ўсе сьветы, неба велічынёю кранаю. |7|

Я нібы вецер вею, рушачы ўсе сусьветы,
больш за неба, больш за зямлю, магутой такая паўстала. |8|

ṛgvedaḥ 10.125, vāk āmbhṛṇī ṛṣiḥ, ātmā devatā

aháṃ rudrébhir vásubhiś carāmy ahám ādityaír utá viśvádevaiḥ |
ahám mitrā́váruṇobhā́ bibharmy ahám indrāgnī́ ahám aśvínobhā́ |1|

aháṃ sómam āhanásam bibharmy aháṃ tváṣṭāram utá pūṣáṇam bhágam |
aháṃ dadhāmi dráviṇaṃ havíṣmate suprāvyè yájamānāya sunvaté |2|

aháṃ rā́ṣṭrī saṃgámanī vásūnāṃ cikitúṣī prathamā́ yajñíyānām |
tā́m mā devā́ vy àdadhuḥ purutrā́ bhū́risthātrām bhū́ry āveśáyantīm |3|

máyā só ánnam atti yó vipáśyati yáḥ prā́ṇiti yá īṃ śṛṇóty uktám |
amantávo mā́ṃ tá úpa kṣiyanti śrudhí śruta śraddhiváṃ te vadāmi |4|

ahám evá svayám idáṃ vadāmi júṣṭaṃ devébhir utá mā́nuṣebhiḥ |
yáṃ kāmáye táṃ-tam ugráṃ kṛṇomi tám brahmā́ṇaṃ tám ṛ́ṣiṃ táṃ sumedhā́m |5|

aháṃ rudrā́ya dhánur ā́ tanomi brahmadvíṣe śárave hántavā́ u |
aháṃ jánāya samádaṃ kṛṇomy aháṃ dyā́vāpṛthivī́ ā́ viveśa |6|

aháṃ suve pitáram asya mūrdhán máma yónir apsv àntáḥ samudré |
táto ví tiṣṭhe bhúvanā́nu víśvotā́mū́ṃ dyā́ṃ varṣmáṇópa spṛśāmi |7|

ahám evá vā́ta iva prá vāmy ārábhamāṇā bhúvanāni víśvā |
paró divā́ pará enā́ pṛthivyaítā́vatī mahinā́ sám babhūva |8|