Dec 6, 2011

Бгаґавад-Ґі̄та̄, адзінаццаты ўзыход, паслоўны пераклад

athaikādaśodhyāyaḥ
Адзінаццаты ўзыход

arjuna uvāca
madanugrahāya paramaṃ guhyam adhyātmasaṃjñitam
yat tvayoktaṃ vacas tena mohoyaṃ vigato mama 11.1

arjunaḥ - Ардж́уна uvāca - прамовіў:
11.1 yat - Тое, што anugrahāya - дзеля ласкі mad- да мяне tvayā - табой uktaṃ - была прамоўлена paramaṃ - навышняя guhyam - тайна, saṃ-jñitam - знаная adhyātma- прасамасьцю, vacas - (гэтае) слова, tena - ім vigato - выдаліўся ayaṃ - гэты mama - мой mohaḥ - зман.

bhavāpyayau hi bhūtānāṃ śrutau vistaraśo mayā
tvattaḥ kamalapatrākṣa māhātmyam api cāvyayam 11.2

11.2 hi - Бо bhava- ўзбыцьцё apyayau - і зьнікненьне bhūtānāṃ - бытаў mayā - мной tvattaḥ - ад цябе śrutau - былі пачутыя vistaraśaḥ - прасьцяжна, падрабязна, api ca - а таксама avyayam - вечная māhātmyam - самавеліч, akṣa - о той, чые вочы pattra- як пялёсткі kamala- лотаці.

evam etad yathāttha tvam ātmānaṃ parameśvara
draṣṭum icchāmi te rūpam aiśvaraṃ puruṣottama 11.3

11.3 evam - Так, yathā - як tvam - ты āttha - апавёў ātmānaṃ - сябе, parama- навышні īśvara - уладару, icchāmi - я хачу draṣṭum - ўбачыць te - тваю etad - гэтую aiśvaraṃ - ўладарную rūpam - выяву, uttama - о навышні puruṣa- Духу, Чалавеча.

manyase yadi tac chakyaṃ mayā draṣṭum iti prabho
yogeśvara tato me tvaṃ darśayātmānam avyayam 11.4

11.4 yadi - Калі manyase - ты лічыш tat - тое śakyaṃ - магчымым mayā - мне draṣṭum - бачыць iti - гэтак prabho - о гаспадару, tataḥ - тады īśvara - о пане yoga- йоґі, яднаньня, tvaṃ - ты darśaya - пакажы me - мне ātmānam - сябе avyayam - нязьменнага, вечнага.

śrībhagavān uvāca
paśya me pārtha rūpāṇi śataśotha sahasraśaḥ
nānāvidhāni divyāni nānāvarṇākṛtīni ca 11.5

śrī- Сьвяты bhagavān - Багавіт uvāca - прамовіў:
11.5 paśya - Бач me - мае, pārtha - о сыне Пр̣тхі, rūpāṇi - выявы, śataśaḥ - сотнямі atha - і sahasraśaḥ - тысячамі, nānā-vidhāni - мнагастайныя, divyāni - дзівосныя, боскія, nānā-varṇa-ākṛtīni - разна-кветныя і розна-абрысныя.

paśyādityān vasūn rudrān aśvinau marutas tathā
bahūny adṛṣṭapūrvāṇi paśyāścaryāṇi bhārata 11.6

11.6 paśya - Бач ādityān - А̄дітйаў, vasūn - Васу, rudrān - Рудраў, aśvinau - Аш́вінаў, tathā - а таксама marutas - Марутаў, bahūni - многія (выявы), a-dṛṣṭa- нябачаныя pūrvāṇi - раней, paśya - бач āścaryāṇi - чароўныя, кудныя, bhārata - о нашчадак Бгараты.

ihaikasthaṃ jagat kṛtsnaṃ paśyādya sacarācaram
mama dehe guḍākeśa yac cānyad draṣṭum icchasi 11.7

11.7 iha - Тут adya - сёньня paśya - бач kṛtsnaṃ - увесь jagat - сьвет, eka-sthaṃ - сталым у адным месцы, sa-cara- з (усім) рушным a-caram - і нярушным, mama - у маім dehe - целе, īśa - о пане guḍākā- сьненьня, ca - і yac - што anyad - іншае draṣṭum - бачыць icchasi - жадаеш.

na tu māṃ śakyase draṣṭum anenaiva svacakṣuṣā
divyaṃ dadāmi te cakṣuḥ paśya me yogam aiśvaram 11.8

11.8 tu - Але na śakyase - ты ня можаш draṣṭum - бачыць anena - гэтым eva - во sva- сваім cakṣuṣā - зрокам, dadāmi - я даю te - табе divyaṃ - боскі, дзіўны, нябёсны cakṣuḥ - зрок, paśya - бач me - маю aiśvaram - ўладарную yogam - йоґу, сілу, магуту.

sañjaya uvāca
evam uktvā tato rājan mahāyogeśvaro hariḥ
darśayām āsa pārthāya paramaṃ rūpam aiśvaram 11.9

sañjaya - Саньджайа uvāca - прамовіў:
11.9 evam - Так uktvā - сказаўшы tataḥ - затым, rājan - о княжа (Дгр̣тарашт̣ра), mahā- вялікі īśvaraḥ - пан yoga- йоґі, hariḥ - Гарі, Залаты, darśayām āsa - паказаў pārthāya - Па̄ртху paramaṃ - навышнюю aiśvaram - ўладарную rūpam - яву,

anekavaktranayanam anekādbhutadarśanam
anekadivyābharaṇaṃ divyānekodyatāyudham 11.10

11.10 aneka- з многімі vaktra- тварамі nayanam - і вачамі, aneka- з многімі adbhuta- дзіўнымі darśanam - пазорамі, паглядамі, aneka- з многімі divya- дзіўнымі ā-bharaṇaṃ - украсамі, aneka- з многімі divya- дзіўнымі, боскімі ud-yata- ўзьнятымі ā-yudham - зброямі,

divyamālyāmbaradharaṃ divyagandhānulepanam
sarvāścaryamayaṃ devam anantaṃ viśvatomukham 11.11

11.11 dharaṃ - што трымаў divya- дзіўныя mālya- вянкі ambara- і адзежы, divya- зь дзіўнымі, боскімі gandha- дабрапахамі anu-lepanam - і мазямі, sarva-āścaryamayaṃ - уседзівоснага devam - бога, an-antaṃ - бясконцага, viśvataḥ-mukham - усюды-тварага.

divi sūryasahastrasya bhaved yugapad utthitā
yadi bhāḥ sadṛśī sā syād bhāsas tasya mahātmanaḥ 11.12

11.12 yadi - Калі б bhaved - стаўся divi - ў небе utthitā - ўзыход yugapad - адразу sahastrasya - тысячы sūrya- сонцаў, sā - тое bhāḥ - сьвятло syād - было б sadṛśī - падобным bhāsas - да зьзяньня tasya - таго mahā-ātmanaḥ - самавялікага.

tatraikasthaṃ jagat kṛtsnaṃ pravibhaktam anekadhā
apaśyad devadevasya śarīre pāṇḍavas tadā 11.13

11.13 Там - tatra tadā - тады apaśyad - убачыў pāṇḍava - сын Па̄н̣д̣у śarīre - у целе devasya - бога deva- багоў kṛtsnaṃ - цэлы jagat - сьвет, eka-sthaṃ - сталым у адным месцы, anekadhā - мнагастайна pra-vi-bhaktam - распадзеленым.

tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanaṃjayaḥ
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalir abhāṣata 11.14

11.14 tataḥ - Тады saḥ - ён, dhanaṃ-jayaḥ - Cкарбазваёўца, ā-viṣṭaḥ - прыйшоўшы vi-smaya- у зьдзіўленьне, hṛṣṭa- з паўсталымі станьгом romā - валасамі, pra-ṇamya - пакланіўшыся śirasā - галавой devaṃ - богу, kṛta-añjali - малітоўна склаўшы далоні, abhāṣata - сказаў:

arjuna uvāca
paśyāmi devāṃs tava deva dehe sarvāṃs tathā bhūtaviśeṣasaṃghān
brahmāṇam īśaṃ kamalāsanasthaṃ ṛṣīṃśca sarvān uragāṃśca divyān 11.15

arjuna - Ардж́уна uvāca - прамовіў:
11.15 paśyāmi - Я бачу sarvān - усіх devān - багоў tava - у тваім dehe - целе, deva - о божа, tathā - а таксама saṃghān - зборы, лікі vi-śeṣa- розных bhūtá- бытаў, духаў, īśaṃ - пана brahmāṇam - Брагму kamala-āsana-sthaṃ - стойнага на лотацевым пасадзе, ca - і sarvān - усіх ṛṣīn - рушаў, ca - і divyān - дзіўных, боскіх ura-gān - зьмеяў.

anekabāhūdaravaktranetraṃ paśyāmi tvāṃ sarvatonantarūpam
nāntaṃ na madhyaṃ na punas tavādiṃ paśyāmi viśveśvara viśvarūpa 11.16

11.16 paśyāmi - Я бачу tvāṃ - цябе, aneka- з многімі bāhu- рукамі, udara- чэравамі, жыватамі vaktra- - ротамі, тварамі, netraṃ - вачамі, sarvataḥ - паўсюль ananta-rūpam - бясконца-выяўнага, paśyāmi - я ня бачу na - ні antaṃ - канца, na - ні madhyaṃ - сярэдзіны, na - ані puna - нават tava - твайго ādiṃ - пачатку, īśvara - о ўладару viśva- усяго, viśva-rūpa - усевыяўны.

kirīṭinaṃ gadinaṃ cakriṇaṃ ca tejorāśiṃ sarvato dīptimantam
paśyāmi tvāṃ durnirīkṣyaṃ samantād dīptānalārkadyutim aprameyam 11.17

11.17 paśyāmi - Я бачу tvāṃ - цябе kirīṭinaṃ - з каронай, gadinaṃ - з булавой, ca - і cakriṇaṃ - з кружалом, rāśiṃ - мноствам tejaḥ- сьвятла, dīptimantam - зьзяючым sarvataḥ - адусюль, dur-nir-īkṣyaṃ - цяжка ўгледнага samantād - з усіх бакоў, dyutim - падобнага зьзяньнем dīpta- да запаленага anala- агню arka- і сонца, a-prameyam - нязьмернага.

tvam akṣaraṃ paramaṃ veditavyaṃ tvam asya viśvasya paraṃ nidhānam
tvam avyayaḥ śāśvatadharmagoptā sanātanas tvaṃ puruṣo mato me 11.18

11.18 tvam - Ты akṣaraṃ - незьнікомая, paramaṃ - навышняя, veditavyaṃ - цэль веды, веднае, tvam - ты asya - гэтага viśvasya - ўсяго paraṃ - вышні ni-dhānam - вынік, сяліба, tvam - ты a-vyayaḥ - нязьменны, goptā - абаронца śāśvata- адвечнае dharma- дгармы, tvaṃ - ты mato - уважаны me - мной sanātanaḥ - вечным puruṣaḥ - Духам, Чалавекам.

anādimadhyāntam anantavīryam anantabāhuṃ śaśisūryanetram
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ svatejasā viśvam idaṃ tapantam 11.19

11.19 paśyāmi - Я бачу tvāṃ - цябе an-ādi- бяз пачатку, madhya- сярэдзіны, antam - канца, ananta-vīryam - бясконца-мужнага, ananta- зь бясконцымі bāhuṃ - рукамі, netram - вочы якога śaśi- месяц sūrya- і сонца, vaktraṃ - рот якога dīpta- як палымяны āśa- жэрца huta- аброкаў (Агонь), tapantam - прапаляючым viśvam - усё idaṃ - гэта sva- сваім tejasā - зьзяньнем.

dyāvāpṛthivyor idam antaraṃ hi vyāptaṃ tvayaikena diśaśca sarvāḥ
dṛṣṭvādbhutaṃ rūpam ugraṃ tavedaṃ lokatrayaṃ pravyathitaṃ mahātman 11.20

11.20 hi - Бо idam - гэтая antaraṃ - сярэдзіна dyāvā- паміж небам pṛthivyo - і зямлёй vyāptaṃ - прасягнута tvayā - табой ekena - адным, і - ca sarvāḥ - усе diśaḥ - староны сьвету, і ўсе сьвету староны, dṛṣṭvā - убачыўшы idaṃ - гэтую ugraṃ - лютую, ярую adbhutaṃ - зьдзіўную tava - тваю rūpam - выяву, lokatrayaṃ - трысьвет pravyathitaṃ - ускалануты, ускалыханы, устрывожаны, mahā-ātman - о самавялікі.

amī hi tvāṃ surasaṃghā viśanti kecid bhītāḥ prāñjalayo gṛṇanti
svastīty uktvā maharṣisiddhasaṃghāḥ stuvanti tvāṃ stutibhiḥ puṣkalābhiḥ 11.21

11.21 hi - Бо amī - гэтыя saṃghāḥ - зборы, лікі sura- багоў tvāṃ - у цябе viśanti - уваходзяць, kecid - некаторыя bhītāḥ - напужаныя gṛṇanti - славяць, pra-añjalayaḥ - малітоўна склаўшы далоні, saṃghāḥ - лікі, зборы mahā- вялікіх ṛṣi- рушаў siddha- і зьвершнікаў, svasti - "Дабро" iti - так uktvā - мовіўшы, tvāṃ - цябе stuvanti - славяць puṣkalābhiḥ - мнагалікімі, гучнымі stutibhiḥ - уславамі.

rudrādityā vasavo ye ca sādhyā viśveśvinau marutaścoṣmapāśca
gandharvayakṣāsurasiddhasaṃghā vīkṣante tvāṃ vismitāścaiva sarve 11.22

11.22 rudra- Рудры ādityāḥ - і А̄дітйі, vasavaḥ - Васу, ca - і viśve - усе, ye - якія sādhyā - Са̄дгйі, aśvinau - Аш́віны, ca - і marutaḥ - Маруты, ca - і ūṣma-pāḥ - продкі, saṃghāḥ - лікі, зборы gandharva- ґандгарваў, yakṣa- йакшаў, asura- асураў, чортаў siddha- зьвершнікаў vi īkṣante - глядзяць tvāṃ - ня цябе, sarve - усе, vi-smitāḥ - зьдзіўленыя ca eva - таксама.

rūpaṃ mahat te bahuvaktranetraṃ mahābāho bahubāhūrupādam
bahūdaraṃ bahudaṃṣṭrākarālaṃ dṛṣṭvā lokāḥ pravyathitās tathāham 11.23

11.23 te - Тваю mahat - вялікую rūpaṃ - выяву bahu- з многімі vaktra- ротамі, тварамі netraṃ - і вачамі, mahā-bāho - о дужарукі, bahu- з многімі bāhu- рукамі, uru- сьцёгнамі, pādam - нагамі, bahu- з многімі udaraṃ - чэравамі, жыватамі, bahu-з многімі karālaṃ - расшчэрамі daṃṣṭrā- зубоў, dṛṣṭvā - убачыўшы, lokāḥ - сьветы pra-vyathitāḥ - скалынаюцца, дрыжаць, трымцяць, aham - я tathā - гэтаксама.

nabhaḥspṛśaṃ dīptam anekavarṇaṃ vyāttānanaṃ dīptaviśālanetram
dṛṣṭvā hi tvāṃ pravyathitāntarātmā dhṛtiṃ na vindāmi śamaṃ ca viṣṇo 11.24

11.24 hi - Бо dṛṣṭvā - убачыўшы tvāṃ - цябе, nabhaḥ-spṛśaṃ - неба-сяжнага, dīptam - палымянага, aneka-varṇaṃ - мнагакветнага, vyātta- з адкрытымі ānanaṃ - пашчамі, dīpta- з палымянымі viśāla- шырокімі netram - вачамі, antar-ātmā - нутраны сам (усё нутро) якога pravyathita- скаланута, устрывожана, na vindāmi - я не знаходжу dhṛtiṃ - трываньня ca - і śamaṃ - спакою, viṣṇo - о Вышні, Паўсюдны, Вішн̣у.

daṃṣṭrākarālāni ca te mukhāni dṛṣṭvaiva kālānalasaṃnibhāni
diśo na jāne na labhe ca śarma prasīda deveśa jagannivāsa 11.25

11.25 dṛṣṭvā - Убачыўшы eva - ж te - твае mukhāni - твары karālāni - з расшэрамі daṃṣṭrā- зубоў, saṃnibhāni - падобныя anala- на агонь kāla- часу, na jāne - я ня знаю diśaḥ - старонаў сьвету, ca - і na labhe - ня маю śarma - прытулку, абароны, prasīda - літуй, īśa - о пане deva- багоў, ni-vāsa - о сяліба jagat- сьвету!

amī ca tvāṃ dhṛtarāṣṭrasya putrāḥ sarve sahaivāvanipālasaṃghaiḥ
bhīṣmo droṇaḥ sūtaputras tathāsau sahāsmadīyair api yodhamukhyaiḥ 11.26

11.26 ca - І amī - гэтыя sarve - усе putrāḥ - сыны dhṛtarāṣṭrasya - Дгр̣тара̄шт̣ры saha eva - разам saṃghaiḥ - зь лікамі avani-pāla- абаронцаў зямлі, bhīṣmaḥ - Бгі̄шма, droṇaḥ - Дрон̣а, tathā - а таксама asau - гэты putraḥ - сын sūta- возьніка (Карн̣а), saha - разам asmadīyaiḥ - з нашымі api - нават mukhyaiḥ - лепшымі yodha- ваярамі, tvāṃ - у цябе (уваходзяць),

vaktrāṇi te tvaramāṇā viśanti daṃṣṭrākarālāni bhayānakāni
kecid vilagnā daśanāntareṣu saṃdṛśyante cūrṇitair uttamāṅgaiḥ 11.27

11.27 tvaramāṇā - сьпяшаючыся, viśanti - уваходзяць te - у твае vaktrāṇi - раты, пашчы karālāni - з расшчэрамі daṃṣṭrā- зубоў, bhayānakāni - жахлівыя, ke cid - некаторыя saṃ dṛśyante - віднеюцца cūrṇitai - размалочанымі uttama-aṅgaiḥ галовамі, vi-lagnāḥ - павіслыя daśana-antareṣu - паміж зубоў.

yathā nadīnāṃ bahavombuvegāḥ samudram evābhimukhā dravanti
tathā tavāmī naralokavīrā viśanti vaktrāṇy abhivijvalanti 11.28

11.28 yathā - Як bahavaḥ - многія ambu-vegāḥ - водныя плыні nadīnāṃ - рэкаў dravanti - бягуць abhi-mukhāḥ - прама ў рот, твар eva - самога samudram - мора, tathā - так a- гэтыя vīrāḥ - волаты loka- сьвету nara- людзей viśanti - уваходзяць tava - у твае abhi-vi-jvalanti - палымяныя vaktrāṇi - раты.

yathā pradīptaṃ jvalanaṃ pataṅgā viśanti nāśāya samṛddhavegāḥ
tathaiva nāśāya viśanti lokāstavāpi vaktrāṇi samṛddhavegāḥ 11.29

11.29 yathā - Як pra-dīptaṃ - у зьзярнае jvalanaṃ - полымя pataṃ-gā - матылькі viśanti - уваходзяць nāśāya - на згубу, samṛddha- паскараючы vegāḥ - хуткасьць, tathā eva - так во api - і lokāḥ - людзі viśanti - ўваходзяць nāśāya - на згубу tava - у твае vaktrāṇi - раты, samṛddha- паскараючы vegāḥ - хуткасьць.

lelihyase grasamānaḥ samantāl lokān samagrān vadanair jvaladbhiḥ
tejobhir āpūrya jagat samagraṃ bhāsas tavogrāḥ pratapanti viṣṇo 11.30

11.30 grasamānaḥ - Глынаючы samantāt - з усіх бакоў sam-agrān - усіх lokān - людзей, сьветы, lelihyase - ты зноў і зноў аблізваеш jvaladbhiḥ - палымянымі vadanai - вуснамі, tejobhiḥ - зьзяньнямі ā-pūrya - напоўніўшы sam-agraṃ - суцэльны jagat - сьвет, tava - твае ugrāḥ - ярыя, лютыя bhāsa - сьветлы pra tapanti - прапаляюць, viṣṇo - о Вышні, Паўсюдны, Вішн̣у!

ākhyāhi me ko bhavān ugrarūpo namostu te devavara prasīda
vijñātum icchāmi bhavantam ādyaṃ na hi prajānāmi tava pravṛttim 11.31

11.31 ā khyāhi - Скажы me - мне, kaḥ - хто (ты), bhavān - пан, ugra- страшны rūpaḥ - выявай, namaḥ - паклон astu - хай будзе te - табе, vara - о лепшы deva- з багоў, pra sīda - літуй, icchāmi - я жадаю vi-jñātum - вызнаць ādyaṃ - выточнага, пачатковага bhavantam - пана, hi - бо na - не pra jānāmi - празнаю, разумею tava - твайго pravṛttim - пачатку.

śrībhagavān uvāca
kālosmi lokakṣayakṛt pravṛddho lokān samāhartum iha pravṛttaḥ
ṛtepi tvāṃ na bhaviṣyanti sarve yevasthitāḥ pratyanīkeṣu yodhāḥ 11.32

śrī- Сьвяты bhagavān - Багавіт uvāca - прамовіў:
11.32 asmi - Я есьмі kālaḥ - час kṛt - што чыніць kṣaya- згубу loka- сьветаў, людзей, pra-vṛddha - насьпелы, узрослы pravṛttaḥ - я пачаў iha - тут samāhartum - зьбіраць, сканчаць, пажынаць lokān - людзей, сьветы; api - і ṛte - акрамя tvāṃ - цябе na - ня bhaviṣyanti - будуць больш sarve - усе yodhāḥ - ваяры, ye - якія ava-sthitāḥ - стаяць у радох prati-anīkeṣu - у супраіўных войсках.

tasmāt tvam uttiṣṭha yaśo labhasva jitvā śatrūn bhuṅkṣva rājyaṃ samṛddham
mayaivaite nihatāḥ pūrvam eva nimittamātraṃ bhava savyasācin 11.33

11.33 tasmāt - Таму tvam - ты ut tiṣṭha - паўстань, labhasva - здабудзь yaśaḥ - славу, jitvā - перамогшы śatrūn - ворагаў, bhuṅkṣva - цешся samṛddham - багатым rājyaṃ - княствам, mayā - мной eva - менавіта ete - яны ni-hatāḥ - былі забітыя eva - ужо pūrvam - раней, nimitta-mātraṃ - толькі сродкам bhava - будзь, savyasācin - о леварукі (Ардж́уна).

droṇaṃ ca bhīṣmaṃ ca jayadrathaṃ ca karṇaṃ tathānyān api yodhavīrān
mayā hatāṃs tvaṃ jahi mā vyathiṣṭhā yudhyasva jetāsi raṇe sapatnān 11.34

11.34 ca - і droṇaṃ - Дрону, ca - і bhīṣmaṃ - Бгі̄шму, ca - і jayad-rathaṃ - Дж́айадратху, tathā - а таксама karṇaṃ - Карн̣у api - і anyān - іншых yodha-vīrān - ваяроў-волатаў, hatān - забітых mayā - мной, jahi - разі, mā - не vyathiṣṭhā - вагайся, yudhyasva - змагайся, jetāsi - пераможаш sapatnān - ворагаў raṇe - у бітве.

sañjaya uvāca
etac chrutvā vacanaṃ keśavasya kṛtāñjalir vepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṃ sagadgadaṃ bhītabhītaḥ praṇamya 11.35

sañjaya - Саньдж́айа uvāca - прамовіў:
11.35 śrutvā - Пачуўшы etac - гэтае vacanaṃ - слова keśavasya - забойцы Кеш́іна, kṛta-añjaliḥ - малітоўна склаўшы далоні, vepamānaḥ - дрыжучы, kirīṭī - Каранавіт (Ардж́уна), namaḥ-kṛtvā - зрабіўшы паклон eva - нават bhūyaḥ - больш, зноў āha - сказаў kṛṣṇaṃ - Кр̣шну, pra-ṇamya - пакланіўшыся, sagadgadaṃ - з запінам, bhīta-bhītaḥ - вельмі спужаны:

arjuna uvāca
sthāne hṛṣīkeśa tava prakīrtyā jagat prahṛṣyaty anurajyate ca
rakṣāṃsi bhītāni diśo dravanti sarve namasyanti ca siddhasaṃghāḥ 11.36

arjuna - Ардж́уна uvāca - прамовіў:
11.36 sthāne - Дастойна, īśa - пане hṛṣīkā- чуваньня, пачуцьцяў, tava - тваёй pra-kīrtyā - славай jagat - сьвет pra hṛṣyati - радуецца ca - і anu rajyate - суперажывае, rakṣāṃsi - ракшасы, бесы bhītāni - паляканыя, dravanti - разьбягаюцца diśaḥ - у (розныя) бакі, ca - і sarve - усе saṃghāḥ - лікі siddha- зьвершнікаў namasyanti - чыняць паклоны.

kasmāc ca te na nameran mahātman garīyase brahmaṇopy ādikartre
ananta deveśa jagannivāsa tvam akṣaraṃ sadasattatparaṃ yat 11.37

11.37 ca - І kasmāt - як na nameran - ім не пакланяцца te - табе, mahātman - о самавялікі, garīyase - вялікшаму api - нават brahmaṇaḥ за Брагму, ādi-kartre - першатворцу, an-anta - о бясконцы, īśa - пане deva- багоў, ni-vāsa - сяліба jagat- сьвету, tvam - ты a-kṣaraṃ - нязьнікнае tat - тое, yat - якое paraṃ - вышэйшае sad- за існае a-sat і няіснае.

tvam ādidevaḥ puruṣaḥ purāṇas tvam asya viśvasya paraṃ nidhānam
vettāsi vedyaṃ ca paraṃ ca dhāma tvayā tataṃ viśvam anantarūpa 11.38

11.38 tvam - Ты ādi-devaḥ - першабог, бог-пачатак, purāṇa - адвечны puruṣaḥ - Дух, Чалавек, tvam - ты asya - гэтага viśvasya - ўсяго paraṃ - вышні ni-dhānam - вынік, зьмесьціва, asi - ты ёсьць vettā - веднік, ca - і vedyaṃ - веднае, ca - і paraṃ - вышні dhāma - дом, tvayā - табой tataṃ - прасьцягнута viśvam - усё, ananta-rūpa - бясконца-выяўны.

vāyur yamognir varuṇaḥ śaśāṅkaḥ prajāpatis tvaṃ prapitāmahaśca
namo namas testu sahastrakṛtvaḥ punaśca bhūyopi namo namas te 11.39

11.39 tvaṃ - Ты vāyuḥ - Вайу, yamaḥ - Йама, agniḥ - Агонь, varuṇaḥ - Варун̣а, śaśāṅkaḥ - Месяц, prajā-pati - пан стварэньняў, Продак ca - і pra-pitāmahaḥ - прадзед; namaḥ namaḥ - паклон зноў, і зноў astu - хай будзе te - табе sahastra-kṛtvaḥ - тысячакротна, ca - і punaḥ - зноў api - і bhūyaḥ - болей, namaḥ namaḥ - паклон і паклон te - табе.

namaḥ purastād atha pṛṣṭhatas te namostu te sarvata eva sarva
anantavīryāmitavikramas tvaṃ sarvaṃ samāpnoṣi tatosi sarvaḥ 11.40

11.40 namaḥ - Паклон te - табе purastād - ствару, cьпераду atha - а таксама pṛṣṭhataḥ - са сьпіны, ззаду, astu - хай будзе namaḥ - паклон te - табе sarvata - адусюль, eva - бо sarva - ты - ўсё, ananta-vīrya - о бясконца-мужны, tvaṃ - ты amita-vikramaḥ - нязьмерна-вычынны, sam āpnoṣi - ты прасягаеш sarvaṃ - усё, tataḥ - таму asi - ты ёсьць sarvaḥ - ўсё.

sakheti matvā prasabhaṃ yad uktaṃ he kṛṣṇa he yādava he sakheti
ajānatā mahimānaṃ tavedaṃ mayā pramādāt praṇayena vāpi 11.41

11.41 yad - Што uktaṃ - было сказана mayā - мной pra-sabhaṃ - груба sakhā - "сябра" iti - так matvā - думаўшы, he kṛṣṇa - "Гэй Кр̣шн̣а, he yādava - Гэй нашчадак Йаду, he sakhā - Гэй сябру" - iti - гэтак, a-jānatā - ня знаючы idaṃ - гэтай tava - тваёй mahimānaṃ - велічы, pra-mādāt - ад няўвагі vā api - або нават pra-ṇayena - ад любові,

yac cāvahāsārtham asatkṛtosi vihāraśayyāsanabhojaneṣu
ekothavāpy acyuta tatsamakṣaṃ tat kṣāmaye tvām aham aprameyam 11.42

11.42 ca - і yat - што avahāsa-artham - дзеля сьмеху asat-kṛtaḥ asi - ты быў неўшанаваны vihāra- пры гуляньні, śayyā- ляжаньні, āsana- сядзеньні, bhojaneṣu - ядзе, ekaḥ - адзін, на адзіноце atha vā api - або таксама tat-samakṣaṃ - у прысутнасьці іншых, a-cyuta - о Непарушны, tat - тое aham - я kṣāmaye - прашу дараваць tvām - цябе, aprameyam - нязьмернага.

pitāsi lokasya carācarasya tvam asya pūjyaśca gurur garīyān
na tvatsamosty abhyadhikaḥ kutonyo lokatrayepy apratimaprabhāva 11.43

11.43 asi - Ты ёсьць pitā - бацька lokasya - сьвету cara-acarasya - рушнага і нярушнага, ca - і tvam - ты asya - яго pūjya- шаноўны garīyān - вялебны guru - настаўнік, na asti - няма tvat- табе samaḥ - роўнага, kutaḥ - адкуль жа anyaḥ - іншы abhyadhikaḥ - велічэйшы api - нават loka-traye - у трох сьветах, a-pratima- о непараўнальны pra-bhāva - магутою.

tasmāt praṇamya praṇidhāya kāyaṃ prasādaye tvām aham īśam īḍyam
piteva putrasya sakheva sakhyuḥ priyaḥ priyāyārhasi deva soḍhum 11.44

11.44 tasmāt - Таму pra-ṇamya - пакланіўшыся, pra-ṇi-dhāya - прасьцёршы kāyaṃ - цела, aham - я pra sādaye - малю літаваць tvām - цябе, īḍyam - слаўнага īśam - ўладара, iva - як pitā - бацька putrasya - сыну, iva - як sakhā - сябра sakhyuḥ - сябру, priyaḥ - любы priyāya - любаму arhasi - ты маеш soḍhum - прабачыць, deva - о божа.

adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣitosmi dṛṣṭvā bhayena ca pravyathitaṃ mano me
tad eva me darśaya deva rūpaṃ prasīda deveśa jagannivāsa 11.45

11.45 asmi - Я есьмі hṛṣitaḥ - рады, dṛṣṭvā - убачыўшы a-dṛṣṭa- - нябачнае pūrvaṃ - раней, ca - ды bhayena - страхам pra-vyathitaṃ - скалынуты, ускалыханы, устрывожаны me - мой manaḥ - мысел, darśaya - пакажы me - мне, deva - о божа, tad - тую eva ж самую (ранейшую) rūpaṃ - выяву, pra sīda - літуй, īśa - пане deva- багоў, ni-vāsa - сяліба jagat- сьвету.

kirīṭinaṃ gadinaṃ cakrahastaṃ icchāmi tvāṃ draṣṭum ahaṃ tathaiva
tenaiva rūpeṇa caturbhujena sahasrabāho bhava viśvamūrte 11.46

11.46 kirīṭinaṃ - З каронай, gadinaṃ - з булавой, cakra- з кружалом hastaṃ - у руцэ, ahaṃ - я icchāmi - жадаю draṣṭum - бачыць tvāṃ - цябе tathā eva - таксама, tena - той eva - жа самай rūpeṇa - выявай catur-bhujena - чатырохрукай, sahasra-bāho - о тысячарукі, bhava - станься, viśva-mūrte - усевыяўны, усе-абразны.

śrībhagavān uvāca
mayā prasannena tavārjunedaṃ rūpaṃ paraṃ darśitam ātmayogāt
tejomayaṃ viśvam anantam ādyaṃ yan me tvadanyena na dṛṣṭapūrvam 11.47

śrī- Сьвяты bhagavān - Багавіт uvāca - прамовіў:
11.47 mayā - Мной prasannena - ласкавым tava - табе, arjuna - о Ардж́уна, darśitam - была паказаная yogāt - сілай, йоґай ātma- сябе, сама-сілай idaṃ - гэтая me - мая paraṃ - вышняя rūpaṃ - ява, viśvam - уся, цалкам tejomayaṃ - сьветавітая, зьзярная, an-antam - бясконцая, ādyaṃ - пачатковая, yat - якая anyena - іншым tvad- ад цябе na dṛṣṭa- не была бачаная pūrvam - раней.

na vedayajñādhyayanair na dānaiḥ na ca kriyābhir na tapobhir ugraiḥ
evaṃrūpaḥ śakya ahaṃ nṛloke draṣṭuṃ tvadanyena kurupravīra 11.48

11.48 na - Ні veda- ведамі, yajña- аброкамі, adhyayanaiḥ - навучэньнем, na - ні dānaiḥ - дарамі, ca - і na - ні kriyābhiḥ - ўчынкамі, na - ні ugraiḥ - любымі tapobhiḥ - жарбамі, evaṃ-rūpaḥ - гэтак-выяўны, у такой выяве ahaṃ - я śakya - не магу draṣṭuṃ - быць бачны nṛ- ў сьвеце loke - людзей anyena - іншым tvad- ад цябе, pravīra - о выбітны волат kuru- нашчадак Куру.

mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo dṛṣṭvā rūpaṃ ghoram īdṛṅ mamedam
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punas tvaṃ tad eva me rūpam idaṃ prapaśya 11.49

11.49 mā - Хай ня (будзе) te - у цябе vyathā - трывогі, ваганьня, страху, ca - і - хай ня (будзе) bhāvaḥ - быцьця, стану vi-mūḍha- замяшанага, зманутага, dṛṣṭvā - убачыўшы idam - гэтую mama - маю īdṛṅ - такую ghoram - жахлівую rūpaṃ - выяву, vyapeta- пазбыты bhīḥ - страху, prīta- радасны, шчасьлівы manāḥ - мыслам, tvaṃ - ты punaḥ - зноў prapaśya - бач me - маю tad - тую eva - ж (ранейшую) idaṃ - гэтую rūpam - яву.

sañjaya uvāca
ity arjunaṃ vāsudevas tathoktvā svakaṃ rūpaṃ darśayām āsa bhūyaḥ
āśvāsayām āsa ca bhītam enaṃ bhūtvā punaḥ saumyavapur mahātmā 11.50

sañjaya - Саньдж́айа uvāca - прамовіў:
11.50 iti - Так arjunaṃ - Ардж́уну mahātmā - самавялікі vāsudevaḥ - Ва̄судэва tathā - так uktvā - мовіўшы bhūyaḥ - зноў svakaṃ - сваю rūpaṃ - выяву darśayām āsa - паказаў, ca - і āśvāsayām āsa - супакоіў enaṃ - гэнага, яго bhītam - спуджанага, bhūtvā - стаўшы punaḥ - зноў saumya-vapu - месяцова-цялёсым.

arjuna uvāca
dṛṣṭvedaṃ mānuṣaṃ rūpaṃ tava saumyaṃ janārdana
idānīm asmi saṃvṛttaḥ sacetāḥ prakṛtiṃ gataḥ 11.51

arjunaḥ - Ардж́уна uvāca - прамовіў:
11.51 dṛṣṭvā - Убачыўшы idaṃ - гэтую tava - тваю saumyaṃ - месяцовую, спакойную, ласкавую mānuṣaṃ - чалавечую rūpaṃ - выяву, janārdana - о Ўзрушальнік людзей (Кр̣шн̣а), idānīm - цяпер asmi - я есьмі saṃvṛttaḥ - зьвернуты, вярнуўся ў сябе, sa-cetāḥ - з чуваньнем, gataḥ - прыйшо, prakṛtiṃ - у пратвору, свой першасны стан.

śrībhagavān uvāca
sudurdarśam idaṃ rūpaṃ dṛṣṭvān asi yan mama
devā apy asya rūpasya nityaṃ darśanakāṅkṣiṇaḥ 11.52

śrī- Сьвяты bhagavān - Багавіт uvāca - прамовіў:
11.52 idaṃ - Гэтую mama - маю su-dur-darśam - найцяжка-ўгледную rūpaṃ - выяву, yat - якую dṛṣṭvān asi - ты ўбачыў (ёсьць убачыўшы), api - нават devā - багі nityaṃ - заўсёды (ёсьць) kāṅkṣiṇaḥ - прагнікі darśana- бачаньня asya - гэтай rūpasya - выявы.

nāhaṃ vedair na tapasā na dānena na cejyayā
śakya evaṃvidho draṣṭuṃ dṛṣṭavān asi māṃ yathā 11.53

11.53 ahaṃ - Я na - ні vedaiḥ - ведамі, na - ні tapasā - жарбай, na - ні dānena - дарэньнем, ca - і na - ні ījyayā - абраканьнем śakya - не магу draṣṭuṃ - быць убачаны evaṃ-vidhaḥ - гэтакі, у такім выглядзе, yathā - як māṃ - мяне dṛṣṭavān asi - ты ўбачыў (ёсьць убачыўшы).

bhaktyā tv ananyayā śakya aham evaṃvidhorjuna
jñātuṃ draṣṭuṃ ca tattvena praveṣṭuṃ ca paraṃtapa 11.54

11.54 tu - Але ananyayā - недаіншым bhaktyā - бажаньнем, arjuna - о Ардж́уна, aham - я evaṃ-vidhaḥ - гэтакі, у такім выглядзе śakya - магу jñātuṃ - быць знаны, ca - і draṣṭuṃ - быць убачаны tattvena - паводле тоества, ca - і praveṣṭuṃ - быць увойдзены, дасягнуты, paraṃ-tapa - о ворагаў пекла (Ардж́уна).


matkarmakṛn matparamo madbhaktaḥ saṅgavarjitaḥ
nirvairaḥ sarvabhūteṣu yaḥ sa mām eti pāṇḍava 11.55

11.55 yaḥ - Які mad- мой bhaktaḥ - божнік, kṛt - які чыніць karma- чын mat- дзеля мяне, mat- для якога я paramaḥ - вышняя цэль, varjitaḥ - пазбыты saṅga- зьвязкаў, nir-vairaḥ - пазбыты варожасьці sarva- да ўсіх bhūteṣu - бытаў, sa - той mām - да мяне eti - прыходзіць, pāṇḍava - о сыне Па̄н̣д̣у.

OM tat sad
iti śrīmad-bhagavad-gītāsūpaniṣatsu brahma-vidyāyāṃ yoga-śāstre śrīkṛṣṇārjuna-saṃvāde viśvarūpadarśanayogo nāmaikādaśo'dhyāyaḥ

ОМ ТАТ САТ
такі ў сьвятарных Багавітавых Песьнях, сьвятых упанішадах, брагма-ведзі, йоґа-наставе, сумове сьвятога Кр̣шн̣ы і Ардж́уны адзінаццаты ўзыход на імя "Йоґа бачаньня ўсевыявы".

Пераклаў з санскрыту Міхась Баярын.

Nov 27, 2011

Кружало

калі сьвет патанае ў бяздонным віры
хай прачнецца ўладар пасярод кружала
белай поўняй успыхнуўшы ў белай начы
пераліецца кубкам нясьмерця за край
залатым вадаспадам жаданьня быцьця
з кожнай кроплі раджаючы новы сусьвет
каб убачыць сябе з соцень тысяч вачэй
і абняць сябе сотнямі тысячаў рук
каб забыць сябе сотнямі тысячаў сноў
узгадаўшы сябе, перабольшыць сябе

Nov 23, 2011

Страчана і знойдзена

Аповесьць пра праяву сьвету разгортваецца вакол "страчанага і знойдзенага". Першай дзеяй зьяўляецца суcтрэча і міг пазнаваньня, што вяртае позірк у перагляд былога, а затым зноў адбываецца ў канцы.

Героі пастылага і нуднага жыцьця, каханкі, ці кола сяброў, або баявая сэкта, ці ўсё разам узятае, расстаюцца дзеля пошуку новага,  і сустракаюцца зноў незнаёмымі, забываюць сябе, каб сябе ўзгадаць. Гэта аповесьць пра тое, як узьнікае новае з абмежаваньня поўнага, пра тое, як новае ўвогуле стаецца магчымым, пра забыцьцё і ўзгад, пра гульню ўвогуле.

Раўналежна разгортваецца іншы аповед, працінаючы першы як уток аснову. Кола багоў у выраі ад няма чаго рабіць ці разнастайнасьці дзеля, вырашае пагуляць у людзей, сьмяротных, прыдумляе сюжэт і ўвасабляецца, прыкладам, у баявую сэкту, ці каханкаў, ці кола кансэрватыўных рэвалюцыянэраў, аб'яднаных дзеля апошняга перавароту. І згубіўшы памяць пра сваю несьмяротнасьць, з пакутна-асалодным самаадданьнем яны граюць свае ролі, парушаючы ўсе дамоўленыя правілы.

Героі сустракаюцца ў часе апошняй бітвы, на парозе новага дзіўнага сьвету, якому адылі ненаканавана ўвогуле быць, пазнаюць адно аднаго, забытае ўзгадваецца ўсё разам, і ў гэты міг з таго самага стаецца яшчэ болей. Тое самае вяртаецца паўнатой, але забытае і ўзгаданае дадаецца да паўнаты. Паўната перапаўняецца і пераўзыходзіць сябе.

І тут багі прачынаюцца. Гэты міг прачыну - пазнаваньня іншых і пазнаваньня сябе, сама-яднаньня, перапаўненьня і пераліцьця праз край - верхаваньне, самая іста аповесьці.

Адзінае і поўнае расстаецца з сабой, стаецца ўсім і забывае сябе, зноў з сабой сустракаецца, і пазнаўшы сябе, стаецца яшчэ большым, пераліваючыся праз свой край. Чуйнае (cit) знаходзіць сябе існым (sat). Існае і чуйнае супадае шчасным (ānanda).

matsthāni sarvabhūtāni - "Ува мне стаяць усе быты..." (Бгаґавад-Ґі̄та̄ 9.4) na ca matsthāni bhūtāni - "І не ўва мне ўсе быты" (Бгаґавад-Ґі̄та̄ 9.5). Сьпярша прамаўляецца сказ, які пасьля цалкам адмаўляецца. Сьцьверджаньне ставіцца і здымаецца. Колькі было, гэтулькі павінна было б і застацца, але насамрэч стаецца болей. Дадаецца трэцяе выказваньне, што не магло бы быць выказана інакш.

Тое, што здаецца дадатным, быцьцём, праявай, сьцьверджаньнем, гісторыяй, для першаснай паўнаты, існага зьяўляецца адмоўем, яе зьмяншэньнем, яго забыцьцём. І тое, што для праявы і быцьця зьяўляецца адмоўем, канцом і росчынам, для паўнаты існага зьяўляецца станоўем, яе вяртаньнем. Але вяртаецца больш, чым было аднята. Дадаецца трэцяе, раней непрысутнае.

Слова brahman утвараецца з пратвору bṛh, што мае два асноўныя змыслы - расьці (vṛddhau) і мовіць (śabde). Мова пульсуе сьцьвярджэньнем і адмаўленьнем, і ўсякі раз толькі ўзрастае гэтым.

pūrṇam adaḥ pūrṇam idaṃ pūrṇāt pūrṇam udacyate, pūrṇasya pūrṇam ādāya pūrṇam evāvaśiṣyate - "Поўнае тое, поўнае гэтае, ад поўнага  поўнае паходзіць, ад поўнага поўнае адняўшы, поўнае яшчэ і застаецца" (Бр̣гада̄ран̣йака-упанішад 5.1.1) З паўнаты існага выяўляецца паўната бытнага, і калі паўната бытнага вяртаецца ў паўнату існага, яшчэ адна паўната дадаецца. Трэйці вымер, што ствараецца выпраявай дадаецца да першага, калі другі здымаецца. Паўната можа толькі поўніцца, бо спыненая паўната ўжо ня поўная, абмежаваная сваім спынам. Паўната можа быць толькі дзейнай, актыўнай паўнатой, пульсуючай паўнатой самаявы. Вечнае вяртаньне - гэта вяртаньне ня толькі таго самага, але яшчэ большага.


Nov 8, 2011

Багавітава Песьня, дзясяты ўзыход

Дзясяты ўзыход

Сьвяты Багавіт прамовіў:
Слухай болей, магутнарукі, маё навышняе слова,
якое табе, дарагому, я з добрае волі прамоўлю. |1|
Выток мой ня ведаюць лікі багоў і вялікія рушы,
бо я ўсіх багоў пачатак і рушаў вялікіх суцэльна. |2|
Няроджаным і беспачатным мяне панам вялікім сусьвету,
хто ведае, той між сьмяротных бязблудны збаўляецца ганаў. |3|
Розум, знаньне, нязман, спакой, цярпеньне, ісьціна, стрымнасьць,
асалода, пакута, ўзбыцьцё, зьнябытак, страх і бясстрашша, |4|
бязвада, здаволя, аднакасьць, жар і дар, няслаўе і слава:
разнастайныя бытаў бываньні зь мяне менавіта ўзьнікаюць. |5|
Сем рушаў вялікіх, чацьвёра продкаў, Ману таксама
зь мяне ўзьніклыя, роджаны мыслам, зь іх гэтыя ў сьвеце нашчадкі. |6|
Які тоеснае ведае гэту маю выпраяву і еднасьць,
той непарушнаю йоґай зьяднаны, няма тут сумневу. |7|
Я ўсяго чыста пачатак, зь мяне ўсё чыста паходзіць -
абуджаны гэтак бажае мяне, быцьцём адпаведны.|8|
Чуцьце, дух у мяне скіраваўшы, адзін аднаго абуджэньнем,
мяне вечнага апавяданьнем, яны здаволены й шчасны. |9|
Ім, едным заўсёды, якія мяне дзеля любові бажаюць,
я даю тую розуму йоґу, да мяне якою прыходзяць. |10|
Я дзеля спагады ім цемру, зь нязнаньня ўзьніклую, нішчу,
зьзярным сьветачам знаньня ў самабыцьці паўстаўшы. |11|

Ардж́уна прамовіў:
Вышні брагмане, доме навышні, асьветнік навышні, пане,
Духам вечным сьвятым, паўсюдным, ненароджаным першабогам, |12|
завуць цябе ўсе чыста рушы, і бог-руш На̄рада таксама,
Асіта, Дэвала, Вйа̄са, і сам ты мне гэта гаворыш. |13|
Я ўважаю ўсё гэта за праўду, што мне кажаш ты, Кеш́і-забойца,
ды выявы тваёй, Багавіту, ні багі ня знаюць, ні бесы. |14|
Адно сам сабою сябе ты ведаеш, Духу навышні,
пане бытаў, бытаў узбаўча, бог багоў і бацька сусьвету. |15|
Без астачы ты маеш мне мовіць, бо дзівосны самапраявы,
выпраявамі гэтыя сьветы прасягшы якімі, ты ісьніш. |16|
Як мне ўведаць цябе, яднару, пра цябе заўсёднай развагай,
якімі быцьцямі мною, Багавіту, ты можаш быць змысны? |17|
Сваю выпраяву і йоґу прасьцяжна, люду ўзрушэньне,
мне апавядзі яшчэ болей, няма мне спатолі нясьмерцем. |18|

Сьвяты Багавіт прамовіў:
Але, распавяду я табе, бо дзівосны самапраявы,
збольшага, Куру найлепшы - канцу прасьцяг мой ня мае. |19|
Я - сам, пане сьненьня, існы ў сэрцы ўсіх чыста бытаў,
я пачатак, сярэдзіна бытаў, і я іх канец таксама. |20|
Я Вішн̣у нашчадкаў Адіті, я сьветачаў зьзярнае сонца,
я Марі̄чі вятроў, я есьмі месяц сузор’яў. |21|
Я Са̄ма-веда ведаў, багоў я ўзьначальнік Індра,
я мысел здоляў, сын Кунті̄, я есьмі бытаў чуваньне. |22|
Я Міратворца Рудраў, пан скарбаў якша-ракшасаў,
я есьмі Асьветнік Васу, я верхавітых 
Меру. |23|
Мяне сьвятароў галавою, Па̄ртха, ведай Панам малітвы,
я ваяводаў Сканда, я акіян вадаёмаў. |24|
Я Бгр̣ґу вялікіх рушаў, я моваў сугук адзіны,
я шэпту аброк аброкаў, я Зімавіт станавітых. |25|
Я Аш́ваттха ўсіх дрэваў, На̄рада я боскіх рушаў,
ґандгарваў я Чітраратха, зьвершнікаў моўкнік Капіла. |26|
Мяне Вышаславам коней, зь нясьмерця паўсталым ведай,
Айраватам сланоў уладарных, людзей - людзей абаронцам. |27|
Я вадж́ра зброяў, кароваў я есьмі карова жаданьняў,
я продак Каханьне, зьмеяў я нашчадак Васукі. |28|
Я есьмі цмокаў Бясконцы, я вадзяных Варун̣а,
продкаў я Арйаман, я асяжнікаў Йама. |29|
Прагла̄да нашчадкаў Діті, верамя я зьлічальных,
зьвяроў - уладар жывёлаў, я Вайнатэйа крылатых. |30|
Я ачышчальных вецер, я есьмі ўзброеных Ра̄ма,
акула морскіх пачвараў, нашчадніца Дж́агну - плыняў. |31|
Я пачатак, канец стварэньняў, сярэдзіна я гэтаксама,
я ўведа прасамасьці ўведаў, я, Ардж́уна, мова прамоўцаў. |32|
Я есьмі гук “а” прагукаў, я “пара” словаскладаньня,
я есьмі час несупынны, дзяржаўца я ўсюдытвары. |33|
Я ўсеад’емная сьмерць, будучых я ўзбываньне,
слава, мова, жонак краса, памяць, розум, адвага, спагада, |34|
Я Высокі напеў напеваў, я Ґайатрі̄ памераў,
месяцаў я Марґаш́і̄рша, вясна верамёнаў году. |35|
Я ў косткі гульня падманных, я яскравітых яскрасьць,
я перамога, рашучасьць, я есьмі істота істотных. |36|
Роду Вр̣шн̣і я Ва̄судэва, сыноў Па̄н̣д̣у - Скарбазваёўца,
я ёсьмі моўкнікаў Вйа̄са, празорцаў - Уш́анас празорца. |37|
Я пакараньне карных, пераможных я правадырства,
я, Ардж́уна, моўча тайнаў, я знанявітаў знаньне. |38|
І што ёсьць семя ўсіх бытаў, тое, Ардж́уна, я гэтаксама,
няма рушна-нярушнага быту, які быў бы мяне пазбыты. |39|
Няма канца маім дзіўным выпраявам, ворагаў пекла,
гэты ж моўлены мной дзеля ўзору табе прасьцяг выпраявы. |40|
І якіх ні было бы істотаў, выпраяўных, сьвятых, вялікіх,
разумей іх усіх як узбытых са зьзяньня майго часьцінкі. |41|
Але што табе са спазнаньня, Ардж́уна, гэтага мноства,
сьцьвердзіўшы ўвесь гэты сьвет адной часткай сябе, стаю я. |42|

ОМ ТАТ САТ
такі ў сьвятарных Багавітавых Песьнях, сьвятых упанішадах, брагма-ведзі, йоґа-наставе, сумове сьвятога Кр̣шн̣ы і Ардж́уны дзясяты ўзыход на імя "Йоґа выпраявы".

Пераклаў з санскрыту Міхась Баярын.